بررسی روش های نوین تدریس به کمک هوش مصنوعی در مدارس
محل انتشار: دومین همایش بین المللی پژوهش در عصر نوین
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 63
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
IECME02_731
تاریخ نمایه سازی: 25 شهریور 1405
چکیده مقاله:
گسترش سریع فناوری های هوش مصنوعی، شیوه های سنتی آموزش و یادگیری را با تحولاتی اساسی مواجه کرده و فرصت های تازه ای برای طراحی و اجرای روش های نوین تدریس در مدارس فراهم آورده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی روش های نوین تدریس به کمک هوش مصنوعی در مدارس و تبیین ظرفیت های آن برای بهبود فرایند یاددهی یادگیری انجام شده است. این پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی و بر پایه مطالعه و تحلیل منابع علمی و پژوهش های مرتبط با کاربرد هوش مصنوعی در آموزش انجام شده است. یافته های مطالعات اخیر نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند از طریق یادگیری شخصی سازی شده، سامانه های آموزش هوشمند، تولید محتوای آموزشی متناسب با سطح یادگیرنده، بازخورد فوری، آموزش تطبیقی، دستیارهای هوشمند، بازی وارسازی، تحلیل داده های یادگیری و پشتیبانی از یادگیری خودتنظیم، نقش مهمی در تحول روش های تدریس مدارس ایفا کند. مرور نظام مند پژوهش های مربوط به سامانه های آموزش هوشمند در دوره K-۱۲ نیز نشان داده است که آثار این سامانه ها بر یادگیری و عملکرد دانش آموزان عموما مثبت است، هرچند میزان این اثر در مقایسه با برخی سامانه های آموزشی غیرهوشمند کاهش می یابد و همچنان به پژوهش های طولانی مدت تر و نمونه های متنوع تر نیاز است.از سوی دیگر، استفاده آموزشی از هوش مصنوعی صرفا به معنای جایگزین کردن فناوری با روش تدریس سنتی نیست؛ بلکه مستلزم بازطراحی نقش معلم، محتوای آموزشی و تعامل میان معلم و دانش آموز است. در این الگو، معلم همچنان عنصر اصلی فرایند آموزشی محسوب می شود و هوش مصنوعی باید به عنوان ابزاری برای تقویت تصمیم گیری حرفه ای، تشخیص نیازهای یادگیری، ارائه بازخورد و طراحی تجربه های آموزشی متناسب مورد استفاده قرار گیرد. پژوهش های جدید نیز تاکید می کنند که اطلاعات تولیدشده توسط هوش مصنوعی زمانی ارزش آموزشی پیدا می کند که معلم بتواند آنها را تفسیر کرده و به حمایت آموزشی متناسب در کلاس تبدیل کند. با وجود این ظرفیت ها، چالش هایی مانند حفظ حریم خصوصی داده های دانش آموزان، سوگیری الگوریتمی، اعتبار اطلاعات تولیدشده توسط هوش مصنوعی، نابرابری دسترسی به فناوری، آمادگی ناکافی معلمان و احتمال وابستگی بیش از حد دانش آموزان به ابزارهای هوشمند باید مورد توجه قرار گیرد. یونسکو نیز بر ضرورت رویکرد انسان محور، ایمن، عادلانه و اخلاقی در استفاده از هوش مصنوعی مولد در آموزش تاکید کرده است. در مجموع، یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی در صورت استفاده هدفمند و تحت هدایت حرفه ای معلم می تواند زمینه حرکت مدارس از آموزش یکسان و محتوامحور به سمت تدریس شخصی سازی شده، تعاملی، داده محور و یادگیرنده محور را فراهم کند؛ با این حال، اثربخشی آن به کیفیت طراحی آموزشی، سواد هوش مصنوعی معلمان و دانش آموزان، زیرساخت های فناوری و رعایت اصول اخلاقی وابسته است.
نویسندگان
امین حافظی بیرگانی
آموزش و پرورش مسجدسلیمان