بررسی چالش های حرفه ای معلمان در گذار از ارزشیابی سنتی به ارزشیابی فرایندمحور
محل انتشار: دومین همایش بین المللی پژوهش در عصر نوین
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 47
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
IECME02_730
تاریخ نمایه سازی: 25 شهریور 1405
چکیده مقاله:
ارزشیابی آموزشی یکی از مولفه های اساسی فرایند یاددهی یادگیری است و نوع نگاه به ارزشیابی می تواند بر کیفیت تدریس، مشارکت دانش آموزان و تصمیم گیری حرفه ای معلمان تاثیر مستقیم داشته باشد. گذار از ارزشیابی سنتی مبتنی بر آزمون های پایانی، نمره و سنجش نتیجه محور به ارزشیابی فرایندمحور، مستلزم تغییر در نگرش، دانش تخصصی، مهارت های حرفه ای و شیوه های عملکرد معلمان است. پژوهش حاضر با هدف بررسی چالش های حرفه ای معلمان در گذار از ارزشیابی سنتی به ارزشیابی فرایندمحور انجام شده است. این مطالعه با رویکرد توصیفی تحلیلی و با استفاده از روش مطالعه اسنادی و مرور ادبیات علمی مرتبط، مهم ترین موانع و الزامات حرفه ای این تحول را بررسی می کند. یافته های تحلیلی نشان می دهد که معلمان در این گذار با چالش هایی همچون وابستگی به فرهنگ نمره محور، کمبود دانش و مهارت در طراحی ابزارهای ارزشیابی تکوینی، دشواری ثبت و تحلیل مستمر شواهد یادگیری، افزایش بار کاری، محدودیت زمان آموزشی، تعداد زیاد دانش آموزان در کلاس، ضعف زیرساخت های اجرایی، ابهام در معیارهای ارزشیابی عملکردی و مقاومت برخی ذی نفعان آموزشی مواجه هستند. همچنین، تغییر از ارزشیابی محصول محور به فرایندمحور نیازمند بازتعریف نقش معلم از «سنجشگر عملکرد نهایی» به «تسهیلگر و تفسیرکننده فرایند یادگیری» است. در ارزشیابی فرایندمحور، مشاهده مستمر، بازخورد سازنده، خودارزیابی، همتایابی، پوشه کار، فعالیت های عملکردی و شواهد متنوع یادگیری اهمیت بیشتری پیدا می کنند و معلم باید بتواند این شواهد را به صورت هدفمند گردآوری، تفسیر و در تصمیم های آموزشی به کار گیرد. نتایج نشان می دهد که موفقیت این گذار صرفا با تغییر ابزارهای ارزشیابی امکان پذیر نیست، بلکه به توسعه شایستگی های حرفه ای معلمان، آموزش ضمن خدمت کاربردی، حمایت مدیریتی، کاهش موانع اجرایی، ایجاد فرهنگ ارزشیابی یادگیری محور و فراهم سازی زیرساخت های مناسب نیاز دارد. بر این اساس، ارزشیابی فرایندمحور زمانی می تواند به بهبود کیفیت آموزش منجر شود که به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از فرایند تدریس و یادگیری و نه فعالیتی مستقل و اضافی تلقی شود. توجه نظام آموزشی به این الزامات می تواند زمینه ارتقای کیفیت ارزشیابی آموزشی، افزایش مشارکت یادگیرندگان و تقویت تصمیم گیری حرفه ای معلمان را فراهم سازد.
نویسندگان
امین حافظی بیرگانی
آموزش و پرورش مسجدسلیمان