تبیین مداخلات تلفیقی بر ارتقای تاب آوری تحصیلی و بازسازی روان شناختی دانش آموزان در بحران دردانش آموزان

وقوع شرایط بحرانی، اعم از حوادث طبیعی، همه گیری های بهداشتی، جنگ یا دگرگونی های ناگهانی اجتماعی، جریان آموزش رسمی را با گسست روبه رو ساخته و سلامت روان یادگیرندگان را دستخوش آسیب های جدی می کند. هدف بنیادین پژوهش حاضر، بررسی چگونگی حفظ تداوم یادگیری و بازسازی توان روانی دانش آموزان و سنجش تاثیر مداخلات آموزشی و حمایتی بر ارتقای تاب آوری آنان در زمان وقوع بحران ها است. این پژوهش از حیث هدف کاربردی و از لحاظ ماهیت در زمره مطالعات توصیفی و تحلیلی قرار دارد که با رویکرد سنتزپژوهی و تلفیق الگوهای مداخله ای نوین انجام پذیرفته است. یافته ها نشان می دهد که طراحی نظام های آموزشی انعطاف پذیر، بهره گیری ساختاریافته از آموزش های ترکیبی و برخط، تقویت پیوند خانه و مدرسه، و تلفیق آموزش مهارت های شناختی، هیجانی و تنظیم رفتار، نقشی سرنوشت ساز در بازداری از افت تحصیلی ایفا می کنند. همچنین مداخلات حمایتی متمرکز بر حمایت اجتماعی ادراک شده، فضاسازی امن برای بیان عواطف و مشارکت دهی فعالانه دانش آموزان، به گونه ای معنادار بر افزایش تاب آوری روانی و تحصیلی اثرگذار است. در فرجام، الگویی بومی و کاربردی برای مدیران و معلمان جهت بازتوانی سریع و استمرار اثربخش جریان تعلیم و تربیت در شرایط بحران پیشنهاد شده است.