(بررسی تاثیر رویکرد آموزش زمینه محور (Context-Based) بر درک مفاهیم و تعمیق ساحت علمی-فناورانه فراگیران)

هدف اساسی از اجرای پژوهش حاضر، بررسی اثرات ساختاریافته رویکرد آموزش زمینه محور بر عمق درک مفاهیم درس علوم تجربی و نحوه تعمیق مولفه های ساحت تربیت علمی و فناورانه بر اساس مبانی سند تحول بنیادین در میان دانش آموزان دوره اول متوسطه بود. روش پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش آموزان پایه هشتم دوره اول متوسطه مدارس دولتی شهرستان صحنه در سال تحصیلی ۴۰۵-۱۴۰۴ تشکیل دادند که بر اساس آمار رسمی، جامعه ای برابر با ۵۴۰ نفر را شامل می شد. حجم نمونه به میزان ۵۶ دانش آموز پسر تعیین شد که با بهره گیری از شیوه نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای گزینش شده و سپس به صورت همگن در قالب دو کلاس مستقل به گروه آزمایش (۲۸ نفر) و گروه کنترل (۲۸ نفر) انتساب یافتند. گروه آزمایش به مدت ۱۰ جلسه ۶۰ دقیقه ای در معرض طراحی آموزشی زمینه محور با تاکید بر سناریوهای حل مسئله بومی و پدیده های زیست محیطی و صنعتی قرار گرفت، در حالی که برای گروه کنترل شیوه آموزش مرسوم و مستقیم کلاسی اجرا گردید. ابزارهای جمع آوری داده ها شامل آزمون استاندارد درک مفاهیم مبتنی بر حیطه شناختی بلوم و پرسش نامه روا و پایای ساحت تربیت علمی-فناورانه مشتمل بر ۲۴ مولفه در قالب مقیاس پنج درجه ای بود که ضرایب پایایی آن ها از طریق آزمون آلفای کرونباخ به ترتیب ۰/۸۴ و ۰/۸۷ تثبیت گردید. تحلیل داده ها به کمک آزمون های آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس تک متغیره و چندمتغیره در سطح معناداری ۰/۰۵ انجام گرفت. یافته های استنباطی نشان داد که پس از کنترل آماری اثر پیش آزمون، رویکرد زمینه محور تاثیر معناداری بر ارتقای درک مفاهیم و ابعاد چهارگانه ساحت علمی-فناورانه شامل کاوشگری، حل مسئله، سواد فناورانه و کاربست علم در زندگی داشته است. نتایج بیانگر آن است که اتصال یادگیری به بافت های واقعی بستر تعمیق پایدار دانش و توانمندسازی مهارتی دانش آموزان را رقم می زند.