(مدرسه پس از چت بات ها: بازتعریف نقش معلم، تکلیف و ارزشیابی در عصر هوش مصنوعی مولد)

ظهور سامانه های پردازش زبانی و مدل های هوش مصنوعی زایشی، ارکان بنیادین آموزش عمومی را دچار تحول اساسی نموده و ناکارآمدی الگوهای سنتی تدریس و سنجش را آشکار ساخته است. هدف پژوهش حاضر، واکاوی دقیق بازتعریف شایستگی ها و نقش حرفه ای معلمان، بازطراحی ماهیت تکالیف یادگیری و تبیین چارچوب های نوین ارزشیابی پیشرفت تحصیلی در مدارس دوره دوم متوسطه در مواجهه با چت بات های هوشمند بود. روش این پژوهش از حیث هدف، کاربردی و از منظر شیوه گردآوری داده ها، توصیفی-پیمایشی مبتنی بر رویکرد مقطعی است. جامعه آماری شامل کلیه دبیران و مدیران مدارس متوسطه دوم به تعداد ۱۲۵۰ نفر در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود که بر پایه رابطه آماری کوکران، نمونه ای به حجم ۲۹۴ نفر با شیوه نمونه گیری تصادفی طبقه ای متناسب با رشته تدریس و سابقه خدمت برگزیده شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسش نامه استانداردشده محقق ساخته مشتمل بر ۳۸ گویه در مقیاس پنج درجه ای لیکرت بود که روایی محتوایی آن به تایید ۱۲ نفر از صاحب نظران برنامه ریزی درسی و علوم تربیتی رسید و شاخص پایایی آن با محاسبه ضریب همسانی درونی به میزان ۰/۸۹ احراز شد. یافته های حاصل از آزمون آماری نشان داد که دگرگونی نقش معلم از توزیع کننده محتوا به تسهیل گر تفکر انتقادی، طراحی تکالیف مبتنی بر سناریوهای حل مسئله عملیاتی و استقرار ارزشیابی اصیل و فرایندمحور با میانگین های بالاتر از ۴/۱۵ و در سطح معناداری کمتر از ۰/۰۰۱ مورد تایید قاطع جامعه هدف است. نتایج پژوهش مبین آن است که مواجهه کارآمد با این پدیده، مستلزم تغییر کامل پارادایم سنجش از پاسخ محوری بیرونی به سمت ارزیابی تعاملی، دفاع شفاهی و فرایند تولید معنا در داخل محیط کلاس درس است.