ارزیابی میزان اثر بخشی طرح مدرسه خوانا در مدارس دوره دوم ابتدایی استان چهار-محال و بختیاری

پژوهش حاضر به بررسی میزان اثربخشی طرح مدرسه خوانا پرداخته است. جامعه آماری این پژوهش را دانش آموزان دختر و پسر دوره دوم ابتدایی استان چهارمحال و بختیاری در مناطق برخوردار، نیمه برخوردار و محروم تشکیل می دهند. نمونه گیری به روش خوشه ای تصادفی انجام شده و مدارس در دو گروه شاهد و آزمایش قرار گرفته اند. از روش علی- مقایسه ای برای مقایسه دو گروه استفاده شده است. برای سنجش مهارت های زبانی از پیش آزمون- پس آزمون (ساخته شده بر پایه آزمون رشد TOLD-P:۳ و آزمون خواندن و نارساخوانی نما) استفاده شده است. اعتبار و روایی آزمون ها به دست آمده و پایایی آن ها نیز با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ، برابر با ۹۴۱/۰ محاسبه شده است؛ همچنین یک شاخص ارتقاء به منظور بررسی میزان اثربخشی ارائه شده است. تحلیل های آماری نیز با استفاده از نرم افزار SPSS صورت گرفته است. در بخش آمار توصیفی، جدول فراوانی مربوط به درصد دانش آموزان مشارکت کننده گزارش شده است. یافته های پژوهش نشان از تاثیر مثبت اجرای طرح دارد و تفاوت نمرات میانگین مدارس آزمایش و گواه معنی دار است. نتایج نشان می دهد بیشترین شاخص ارتقا، مربوط به مهارت گوش دادن برای دانش آموزان دختر پایه ششم در مناطق محروم، برابر با ۲۸۹/۰است و کمترین میزان شاخص ارتقا، در مهارت خواندن، برابر با ۰۰۱۲/۰ برای دانش آموزان دختر پایه ششم، مناطق برخودار است. مهارت خواندن پایه پنجم در مناطق محروم ضعیف است، اما طرح مدسه خوانا می تواند این ضعف را برطرف کند. با توجه به یافته های پژوهش، نگارندگان معتقدند که نظام آموزشی با استمرار و تقویت طرح تحولی مدرسه خوانا می تواند چالش کیفیت در آموزش ابتدایی کشور را بهبود بخشد و بستری مناسب برای تحقق هدف ها و مولفه های آموزش مهارت های چهارگانه زبانی در این دوره آموزشی فراهم آورد.