بررسی نقش معلم ابتدایی در ایجاد تعادل میان تعامل انسانی و آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 26

فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

IECME02_681

تاریخ نمایه سازی: 25 شهریور 1405

چکیده مقاله:

گسترش روزافزون هوش مصنوعی در نظام های آموزشی، به ویژه در دوره ابتدایی، نقش و کارکرد معلم را با تحولات بنیادینی مواجه ساخته است. اگرچه ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی می توانند از طریق شخصی سازی یادگیری، ارائه بازخورد سریع، تولید محتوای آموزشی و شناسایی برخی نیازهای یادگیری، فرایند آموزش را تسهیل کنند، اما آموزش ابتدایی همچنان به تعامل انسانی، ارتباط عاطفی، همدلی، الگوپذیری و حضور تربیتی معلم وابسته است. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش معلم ابتدایی در ایجاد تعادل میان تعامل انسانی و آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی است. این پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی و با استفاده از مطالعه و تحلیل یافته های علمی مرتبط با فناوری های هوشمند، نقش معلم و الزامات تربیتی دوره ابتدایی انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی زمانی می تواند به ارتقای کیفیت آموزش ابتدایی منجر شود که در جایگاه ابزار پشتیبان و مکمل فعالیت معلم قرار گیرد، نه جایگزین تعامل انسانی. معلم ابتدایی در این شرایط علاوه بر انتقال دانش، وظیفه هدایت فرایند یادگیری، تنظیم میزان استفاده از فناوری، تفسیر داده های آموزشی، تشخیص نیازهای عاطفی و اجتماعی دانش آموزان و ایجاد محیطی امن و مشارکتی را بر عهده دارد. همچنین، تعامل چهره به چهره معلم و دانش آموز، گفت وگو، همکاری گروهی، بازی، فعالیت های اجتماعی و تقویت مهارت های ارتباطی از مولفه هایی هستند که حتی با توسعه فناوری های هوشمند، اهمیت خود را از دست نمی دهند. نتایج همچنین بیانگر آن است که استفاده افراطی یا بدون نظارت از هوش مصنوعی می تواند به کاهش تعاملات انسانی، وابستگی فناورانه، تضعیف استقلال یادگیرنده و کاهش نقش تربیتی معلم منجر شود. بنابراین، الگوی مطلوب آموزش ابتدایی در عصر هوش مصنوعی، الگویی انسان محور و فناوری یار است که در آن معلم تصمیم گیرنده اصلی، هوش مصنوعی ابزار پشتیبان و دانش آموز محور فرایند یادگیری باقی می ماند. بر این اساس، توانمندسازی معلمان در زمینه سواد هوش مصنوعی، اخلاق فناوری، ارزیابی خروجی های هوشمند و طراحی فعالیت های ترکیبی می تواند زمینه ایجاد تعادل پایدار میان ظرفیت های فناوری و ارزش های انسانی آموزش را فراهم سازد. در مجموع، آینده آموزش ابتدایی نه در حذف نقش معلم، بلکه در بازتعریف نقش او به عنوان رهبر، تسهیلگر و ناظر انسانی یادگیری هوشمند معنا پیدا می کند.

نویسندگان

انسیه اجتهادی

کارشناس راهنمایی و مشاوره،شاغل در آموزش و پرورش قم،مقطع ابتدایی،مدیر واحد آموزشی،دبستان الغدیر ۱