تبیین نقش همکاری انسان–هوش مصنوعی در بازتعریف هویت حرفه ای معلمان و پیامدهای آن در کیفیت تدریس
محل انتشار: دومین همایش بین المللی پژوهش در عصر نوین
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 53
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
IECME02_660
تاریخ نمایه سازی: 25 شهریور 1405
چکیده مقاله:
گسترش شتابان هوش مصنوعی در نظام های آموزشی، نقش و جایگاه حرفه ای معلمان را با تحولات بنیادینی مواجه ساخته است. در این میان، همکاری انسان–هوش مصنوعی صرفا به کارگیری ابزارهای فناورانه برای تسهیل فعالیت های آموزشی نیست، بلکه فرایندی چندبعدی است که می تواند درک معلم از نقش حرفه ای، شیوه تصمیم گیری آموزشی، استقلال حرفه ای، خلاقیت، مسئولیت پذیری و کیفیت تعامل با دانش آموزان را بازتعریف کند. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش همکاری انسان–هوش مصنوعی در بازتعریف هویت حرفه ای معلمان و بررسی پیامدهای آن برای کیفیت تدریس انجام شده است. این مطالعه با رویکرد توصیفی تحلیلی و با تکیه بر تحلیل مفهومی ادبیات علمی مرتبط با هوش مصنوعی در آموزش، هویت حرفه ای معلمان، شایستگی دیجیتال و کیفیت تدریس، ابعاد اصلی این رابطه را بررسی می کند. یافته های تحلیلی نشان می دهد که همکاری هدفمند معلم با سامانه های هوش مصنوعی می تواند از طریق تقویت ظرفیت تحلیل داده های آموزشی، شخصی سازی فرایند یاددهی یادگیری، پشتیبانی از طراحی آموزشی، ارائه بازخورد سریع، تولید ایده های تدریس و کاهش بخشی از فعالیت های تکراری، زمینه ارتقای کارآمدی و کیفیت عملکرد حرفه ای معلمان را فراهم سازد. بااین حال، اثرگذاری این همکاری به میزان سواد هوش مصنوعی، قضاوت حرفه ای، نگرش معلم نسبت به فناوری، استقلال تصمیم گیری و وجود چارچوب های اخلاقی و سازمانی وابسته است. نتایج همچنین نشان می دهد که در الگوی مطلوب، هوش مصنوعی جایگزین معلم نیست، بلکه به عنوان یک همکار شناختی و حرفه ای در کنار معلم قرار می گیرد و نقش معلم را از انتقال دهنده صرف محتوا به طراح، تفسیرگر، تصمیم گیرنده و هدایتگر فرایند یادگیری ارتقا می دهد. از سوی دیگر، وابستگی افراطی به خروجی های هوش مصنوعی، کاهش عاملیت حرفه ای، خطاهای محتوایی، سوگیری الگوریتمی، نگرانی های اخلاقی و تضعیف تعامل انسانی می تواند پیامدهای نامطلوبی برای هویت حرفه ای و کیفیت تدریس داشته باشد. بر این اساس، بازتعریف هویت حرفه ای معلمان در عصر هوش مصنوعی باید بر مبنای همکاری هوشمندانه، نظارت انسانی، مسئولیت پذیری حرفه ای و توسعه شایستگی های فناورانه و تربیتی صورت گیرد. در مجموع، کیفیت تدریس در محیط های مبتنی بر هوش مصنوعی نه صرفا از میزان استفاده از فناوری، بلکه از کیفیت رابطه میان توانمندی های انسانی معلم و قابلیت های هوش مصنوعی تاثیر می پذیرد.کلیدواژه ها: همکاری انسان–هوش مصنوعی، هوش مصنوعی در آموزش، هویت حرفه ای معلمان، کیفیت تدریس، شایستگی حرفه ای، قضاوت حرفه ای، سواد هوش مصنوعی، تحول نقش معلم، آموزش هوشمند، یاددهی یادگیری.
نویسندگان
ساجده آبادی پیشه راوری
کارشناسی علوم تربیتی،شاغل در آموزش و پرورش شهرستان راور استان کرمان،مقطع متوسطه اول،دبیرستان شبانه روزی زینب کبری(س)
زهرا روحانی راوری
ارشد زیست محیطی، شاغل در آموزش و پرورش راور،مقطع متوسطه اول، دبیرستان شبانه روزی زینب کبری(س)
محمد صادق آبادی پیشه راوری
کارشناس علوم تربیتی،شاغل در آموزش و پرورش شهرستان راور استان کرمان،کادر اداری اموزش و پرورش،کارشناس کارپردازی اداره اموزش و پرورش شهرستان راور