مدل سازی نقش هوش اخلاقی معلمان در کیفیت تعاملات تربیتی

هدف: کیفیت تعاملات تربیتی معلمان با دانش آموزان یکی از مولفه های اساسی اثربخشی فرایند آموزش و پرورش است و علاوه بر دانش تخصصی و مهارت های آموزشی، به ویژگی های اخلاقی و نحوه تصمیم گیری معلم در موقعیت های تربیتی وابسته است. در این میان، هوش اخلاقی به عنوان توانایی تشخیص درست از نادرست، پایبندی به اصول اخلاقی و تبدیل ارزش های اخلاقی به رفتار عملی، می تواند نقش تعیین کننده ای در شکل گیری روابط سالم، عادلانه و اعتمادمحور میان معلم و دانش آموز داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف مدل سازی نقش هوش اخلاقی معلمان در کیفیت تعاملات تربیتی انجام شده است.روش: این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر رویکرد، توصیفی تحلیلی و از نوع مدل سازی مفهومی است. جامعه نظری پژوهش شامل مطالعات و چارچوب های علمی مرتبط با هوش اخلاقی معلمان، اخلاق حرفه ای، تعامل معلم و دانش آموز، ارتباطات تربیتی و کیفیت محیط آموزشی است. در تدوین مدل، مولفه هایی همچون صداقت، مسئولیت پذیری، همدلی، احترام به کرامت دانش آموز، عدالت محوری، کنترل هیجانات، پایبندی به اصول حرفه ای و توانایی تشخیص پیامدهای اخلاقی تصمیم های تربیتی مورد توجه قرار گرفت. کیفیت تعاملات تربیتی نیز بر اساس ابعادی نظیر اعتماد متقابل، ارتباط موثر، حمایت عاطفی، عدالت در رفتار، مشارکت دانش آموز، پذیرش تفاوت های فردی و کاهش تعارضات بررسی شد. تحلیل روابط میان متغیرها نشان می دهد که هوش اخلاقی می تواند از طریق تقویت رفتارهای حرفه ای و ارتباطی معلم، کیفیت تعاملات تربیتی را تحت تاثیر قرار دهد.