مدل یابی معادلات ساختاری رابطه سلامت روان و کیفیت یادگیری با نقش میانجی خودکارآمدی تحصیلی و انگیزش تحصیلی در هنرجویان هنرستان شهید یوسف فتاح اهری

هدف پژوهش حاضر، ارائه مدل یابی معادلات ساختاری رابطه سلامت روان با کیفیت یادگیری هنرجویان هنرستان با نقش میانجی خودکارآمدی تحصیلی و انگیزش تحصیلی بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی همبستگی مبتنی بر مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی هنرجویان پسر هنرستان شهید یوسف فتاح اهری در سال تحصیلی ۱۴۰۴– ۱۴۰۵ بود که از میان آنان ۱۸۰ نفر با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای متناسب با حجم انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه سلامت روان گلدبرگ (GHQ-۲۸)، پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی جینکز و مورگان، پرسشنامه انگیزش تحصیلی والرند و همکاران و پرسشنامه کیفیت یادگیری گردآوری شدند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS نسخه ۲۷ و AMOS نسخه ۲۴ انجام شد. یافته ها نشان داد سلامت روان اثر مستقیم و معناداری بر کیفیت یادگیری دارد. همچنین سلامت روان از طریق خودکارآمدی تحصیلی و انگیزش تحصیلی، اثر غیرمستقیم و معناداری بر کیفیت یادگیری اعمال می کند. علاوه بر این، خودکارآمدی تحصیلی بر انگیزش تحصیلی و کیفیت یادگیری اثر مثبت و معنادار داشت و انگیزش تحصیلی نیز یکی از قوی ترین پیش بینی کننده های کیفیت یادگیری بود. شاخص های برازش نیز بیانگر برازش مطلوب مدل مفهومی پژوهش با داده های گردآوری شده بودند. بر این اساس، تقویت سلامت روان، خودکارآمدی و انگیزش تحصیلی می تواند نقش موثری در ارتقای کیفیت یادگیری هنرجویان هنرستان های فنی و حرفه ای داشته باشد و نتایج این پژوهش می تواند در طراحی مداخلات آموزشی و روان شناختی مورد استفاده مدیران، مشاوران و برنامه ریزان آموزشی قرار گیرد.