بررسی رابطه مشارکت والدین با پیشرفت تحصیلی هنرجویان با نقش میانجی خودکارآمدی تحصیلی

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه مشارکت والدین با پیشرفت تحصیلی هنرجویان و بررسی نقش میانجی خودکارآمدی تحصیلی انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل هنرجویان پسر پایه های دهم، یازدهم و دوازدهم هنرستان شهید فتاح اهری بود که ۳۰۰ نفر از آنان در پژوهش شرکت کردند. داده ها با استفاده از مقیاس مشارکت والدین و مقیاس خودکارآمدی تحصیلی گردآوری شد و پیشرفت تحصیلی بر اساس معدل تحصیلی هنرجویان سنجیده شد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون خطی و تحلیل میانجی بررسی شدند. نتایج نشان داد مشارکت والدین با خودکارآمدی تحصیلی رابطه مثبت و معنادار دارد (r = ۰.۴۶, p < ۰.۰۰۱). همچنین خودکارآمدی تحصیلی با پیشرفت تحصیلی (r = ۰.۴۹, p < ۰.۰۰۱) و مشارکت والدین با پیشرفت تحصیلی (r = ۰.۳۱, p < ۰.۰۰۱) رابطه مثبت و معنادار داشتند. در مدل میانجی، اثر مستقیم مشارکت والدین بر پیشرفت تحصیلی پس از ورود خودکارآمدی تحصیلی معنادار نبود(B = ۰.۳۱۸، β = ۰.۱۰۷، p = ۰.۰۵۹ ). اثر غیرمستقیم مشارکت والدین بر پیشرفت تحصیلی از طریق خودکارآمدی تحصیلی برابر با ۰.۶۰۱ به دست آمد؛ معناداری این اثر بر اساس فاصله اطمینان بوت استرپی ۹۵ درصد بررسی شد. یافته ها نشان می دهد خودکارآمدی تحصیلی می تواند یکی از مسیرهای مهم ارتباط مشارکت والدین با پیشرفت تحصیلی هنرجویان باشد.