مدل سازی توان رهبری آموزشی معلمان در محیط های آموزشی باز و انعطاف پذیر

با تحول پارادایم های آموزشی از مدل های سنتی و کنترل گرایانه به سوی رویکردهای یادگیری مهارتی و خودراهنما، نقش معلم از انتقال دهنده دانش به رهبر یادگیری تغییر یافته است. هدف اصلی پژوهش حاضر، مدل سازی ساختار توان رهبری آموزشی معلمان با تمرکز بر ویژگی های محیط های آموزشی باز و انعطاف پذیر است. در این راستا، پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و به استفاده از روش مطالعه موردی/تحلیل محتوا [بسته به نوع تحقیق شما می توانید تغییر دهید] انجام شده است. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد و مصاحبه با خبرگان حوزه مدیریت آموزشی بوده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که توان رهبری آموزشی در محیط های باز، فراتر از مدیریت کلاس، بر سه مولفه کلیدی «خودرهیدگی فناورانه»، «ارتباطات شبکه ای» و «خلاقیت در طراحی مسیر یادگیری» استوار است. نتایج مدل پیشنهادی حاکی از آن است که انعطاف پذیری محیطی (از نظر زمانی، مکانی و محتوایی) مستقیما با افزایش توانمندی معلمان در هدایت گروه های یادگیری هم گروهی و مدیریت یادگیری مستقل رابطه مثبت دارد. این مدل نشان می دهد که در محیط های باز، معلم باید از نقش «کنترل گر» به نقش «تسهیل گر و معمار تجربه یادگیری» تغییر وضعیت دهد تا بتواند پویایی یادگیرندگان را مدیریت کند. این پژوهش بستری را برای سیاست گذاران آموزشی جهت بازنگری در برنامه های توسعه حرفه ای معلمان فراهم می آورد.