تضاد در شعر آی آدم ها نیما یوشیج

شعر "آی آدم ها" ی نیما یوشیج ، یکی از بحث برانگیزترین سروده های شاعران در دوره معاصر است. نیما در این شعر با به کار گیری تضاد در کنار نماد ، به انجام رسالت خود مبنی بر ابلاغ مکنونات قلبی شاعر و سرخوردگی و یاس او از اصلاح پذیری جامعه و روزگاری که در آن زندگی می کند به نسل های بعد از خود پرداخته است . در این شعر نماد ابزار شاعر در بیان کلام او و تضاد قرینه ای است که نماد را به خواننده می شناساند . سئوال اینجاست که تضاد چگونه توانسته است در شعر "آی آدم ها" نقش مکمل نماد را ایفا کند؟ این مقاله بر آن است با بررسی شعر "آی آدم ها" از دیدگاه تضاد های کلامی و معنایی ، به اهمیت نقش تضاد در روشن شدن قرائن نمادشناسی شعر "آی آدم ها" ورسایی پیام شاعر بپردازد.