طراحی نظام مدیریت کیفیت جامع در مدارس با رویکرد ارتقای یادگیری دانش آموزان

در عصر حاضر، تحولات شتابان فناوری و تغییر نیازمندی های جوامع، سیستم های آموزشی را با چالش های نوینی در زمینه ارتقای کیفیت یادگیری مواجه ساخته است. نظام های آموزشی نوآور برای پاسخ گویی به این چالش ها، نیازمند گذار از الگوی سنتی و بروکراسی اداری به سمت مدل های ساختارمند مدیریت کیفیت هستند. مدیریت کیفیت جامع (TQM)، به عنوان پارادایمی برخاسته از حوزه صنعت و سازمان، هنگامی که در محیط های آموزشی بازتعریف شود، زمینه ساز بومی سازی کیفیت، مشارکت همه جانبه و بهبود مستمر فرایندها خواهد بود.با این وجود، اکثر مدل های سنتی مدیریت کیفیت در مدارس، صرفا بر شاخص های اداری، فیزیکی یا آمار قبول شدگان تمرکز داشته و از هسته اصلی آموزش یعنی عمیق سازی یادگیری دانش آموزان غفلت ورزیده اند. عدم وجود یک الگو و نظام جامع کیفیت که به طور اختصاصی هدف خود را «توسعه شایستگی ها و ارتقای بازده یادگیری دانش آموزان» قرار دهد، چالش اساسی بسیاری از مدارس کشور است. از این رو، مسئله اصلی این پژوهش، طراحی و اعتبارسنجی نظام جامع مدیریت کیفیت در مدارس با محوریت بهبود کیفی فرایندهای یاددهی-یادگیری و تحقق یادگیری پایدار در دانش آموزان است.نتایج پژوهش نشان می دهد اجرای مدیریت کیفیت جامع در مدارس زمانی موفق خواهد بود که از یک ساختار اداری ساده فراتر رفته و به فرهنگ جاری مدرسه تبدیل شود. تمرکز بر ارتقای یادگیری دانش آموزان نیازمند تغییر نگرش از «سنجش پایانی» به «ارزشیابی در خدمت یادگیری» و توانمندسازی مداوم معلمان است.الگوی طراحی شده در این پژوهش با ارائه یک چرخه منطقی (برنامه ریزی، اجرا، ارزیابی و اصلاح مستمر)، به مدیران مدارس کمک می کند تا به جای اقدامات پراکنده، یک نظام هوشمند کیفیت را پیاده سازی کنند. به کارگیری این نظام باعث ارتقای انگیزه یادگیری، افزایش سطح شایستگی های پایه، بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان و در نهایت افزایش رضایت مندی ذی نفعان آموزش و پرورش خواهد شد.