مناسبات سیاسی ،اجتماعی و فرهنگی ایران و گرجستان در عصر شاه عباس اول صفوی

گرجستان در طول تاریخ تحت کنترل امپراطوری های گوناگون از جمله صفویه محسوب می شده است .گرجی ها مردمی شجاع و مقاوم هستند که تاریخی پر فراز و نشیب را برای بقای خود پشت سر نهاده اند. صفویان به دلایل سیاسی ، اجتماعی ، اقتصادی و مذهبی عده ای از گرجیان را به ایران کوچ دادند.آنها طبقه ای با نفوذ و قدرتمند را در دربار صفوی تشکیل داده و در عصر شاه عباس اول به دلیل سیاست های خاص وی به سرعت به بالا ترین مقامات و مناصب لشکری و کشوری ارتقاء یافتند.از آنجایی که گرجستان یکی از ایالات ایران در دوره صفوی بوده است کمتر به روابط خارجی بین دو کشور توجه شده است . در این مقاله بر آن شدیم تا به بررسی روابط سیاسی ،اجتماعی و فرهنگی دولت صفویه در زمان شاه عباس کبیر با گرجستان پرداخته و مطالب ارزنده ای در زمینه ی این ارتباطات توصیف و تبیین کنیم.در این مقاله علمی ،پژوهشی ، سیر کوچ گرجیان به ایران ، نقش نظامی گرجی ها ،حضور زنان گرجی در حرمسرای شاهان صفوی ، وسیر تحول دینی گرجیان در دولت صفوی مورد بررسی قرار گرفته ومشاهده گردید که کوچ گرجیان همیشه به اجبار و اسارت آنها توسط شاهان صفوی انجام نگرفته و گاه به میل خود به شاه عباس پناهنده می شدند. همچنین استفاده از گرجیان در مناصب و مشاغل دولتی و نظامی در دربار شاه عباس باعث کم رنگ شدن قدرت قزلباش در این دوره گردید.همچنین یکی از شرایط دادن پست و مقام به گرجیان پذیرش اسلام بود که در نتیجه باعث رواج این دین در مسیحیان گرجی گردید ولی درنهایت به علت دوگانگی در بین زنان گرجی و ایرانی در حرم شاه عباس وبین سرداران نظامی زمینه های سقوط جامعه فضیلت سالار شاه عباس پی ریزی گردید.