نقش آموزش الکترونیک و رباتیک در توسعه مهارت های دانش آموزان

با ورود به عصر دیجیتال و تحولات شتابان فناوری، نظام های آموزشی جهان با چالش بازتعریف الگوی یادگیری روبه رو شده اند. روش های سنتی که عمدتا بر حافظه محوری و انتقال یک طرفه دانش استوار بودند، دیگر پاسخگوی نیازهای نوین جوامع و بازار کار آینده نیستند. در این میان، تلفیق آموزش الکترونیک (E-Learning) و رباتیک آموزشی (Educational Robotics) به عنوان یکی از پیشرفته ترین رویکردهای پداگوژیک، توجه پژوهشگران و سیاست گذاران آموزشی را به خود جلب کرده است.آموزش الکترونیک امکان دسترسی عادلانه، یادگیری خودراهبر و انعطاف پذیری زمانی و مکانی را فراهم می سازد، در حالی که رباتیک با ایجاد محیطی کاملا ملموس، تعاملی و عملی، مفاهیم انتزاعی علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات (رویکرد STEM/STEAM) را به تجربیات کاربردی تبدیل می کند. مسئله اصلی این پژوهش بررسی نحوه هم افزایی این دو فناوری در بسترهای آموزشی و تحلیل سهم دقیق آن ها در توسعه مهارت های دانش آموزان (اعم از مهارت های شناختی، سخت و نرم) در مقاطع مختلف تحصیلی است.این مقاله از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش جمع آوری و تحلیل داده ها، از نوع تحلیل محتوای کیفی و مرور نظام مند (Systematic Review) است. در این فرآیند، اسناد، مقالات و چارچوب های آموزشی مرتبط با یادگیری ترکیبی (Blended Learning)، آموزش الکترونیک و رباتیک در بازه زمانی سال های اخیر مورد تحلیل جامع قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل فیش برداری ترکیبی و مقایسه تطبیقی الگوهای پیاده سازی رباتیک آنلاین و حضوری بر روی جامعه دانش آموزی بود. پایایی و روایی محتوایی داده ها از طریق نظرسنجی از متخصصان تکنولوژی آموزشی و علوم تربیتی تایید گردید.