مدل ساختاری رابطه میان طراحی محیط های یادگیری چندرسانه ای و درگیری شناختی یادگیرندگان در آموزش مجازی

تحول دیجیتال در آموزش عالی موجب گسترش محیط های یادگیری چندرسانه ای در بستر آموزش مجازی شده است؛ بااین حال، چگونگی تاثیر طراحی این محیط ها بر درگیری شناختی یادگیرندگان همچنان نیازمند تبیین تجربی در قالب مدل های ساختاری بود. هدف پژوهش حاضر، بررسی و آزمون مدل ساختاری رابطه میان طراحی محیط های یادگیری چندرسانه ای و درگیری شناختی در آموزش مجازی بود. این مطالعه با رویکرد کمی و به روش توصیفی همبستگی از نوع مدل یابی معادلات ساختاری انجام شد. یافته ها نشان داد طراحی اصولی محیط های یادگیری چندرسانه ای تاثیر مثبت و معناداری بر درگیری شناختی یادگیرندگان داشت. مولفه ی تعامل پذیری و بازخورد فوری بیشترین سهم را در تبیین واریانس درگیری شناختی ایفا کردند و شاخص های برازش مدل، برازش مطلوب مدل پیشنهادی با داده های تجربی را تایید کردند. نتایج بیانگر آن بود که بهبود کیفیت طراحی آموزشی دیجیتال می تواند به ارتقای سطح تمرکز، پردازش عمیق اطلاعات و یادگیری معنادار در محیط های آموزش الکترونیکی منجر شود.