نقش معلم در ایجاد یادگیری معنادار

این مقاله با هدف تبیین نقش چندوجهی معلم در ایجاد یادگیری معنادار در نظام آموزشی ایران و شناسایی عوامل موثر بر موفقیت او در این مسیر، به مرور نظام مند یافته های پژوهشی معتبر در این حوزه پرداخته است.پژوهش حاضر با رویکرد مروری و با بررسی منابع علمی معتبر داخلی در بازه زمانی سال های ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۴ انجام شده است. یافته های پژوهش های مرتبط در چهار محور اصلی نقش تسهیل گری و راهبری، تعامل با عوامل زمینه ای، سواد ارزشیابی و بینش فلسفی معلم دسته بندی و تحلیل شده اند.نتایج نشان می دهد که معلم در ایجاد یادگیری معنادار، نه تنها به عنوان تسهیل گر و راهبر گفت وگوهای کلاسی، بلکه به عنوان طراح موقعیت های یادگیری، ارزشیاب یادگیری محور، الگوی فلسفی و هم افزاینده با اولیا و مدیران ایفای نقش می کند. با این حال، چالش هایی نظیر تمرکزگرایی، آزمون محوری، کمبود منابع و ضعف در برنامه های توسعه حرفه ای، تحقق این نقش را با دشواری مواجه ساخته است.تحقق یادگیری معنادار در گرو توانمندسازی چندبعدی معلمان و حمایت های ساختاری نظام آموزشی است و بدون بازنگری در سیاست های آموزشی و ایجاد بسترهای لازم، تلاش های فردی معلم به تنهایی پاسخگو نخواهد بود.