نقش مدیریت تغییر در پذیرش و پیاده سازی فناوری های آموزشی نوین

در سال های اخیر، شتاب تحول دیجیتال در نظام های آموزشی، ضرورت بهره گیری از فناوری های آموزشی نوین را به یکی از اولویت های اساسی مدارس، دانشگاه ها و مراکز یادگیری تبدیل کرده است. با وجود سرمایه گذاری گسترده در ابزارهایی مانند سامانه های مدیریت یادگیری، هوش مصنوعی آموزشی، کلاس های هوشمند، محتوای الکترونیکی، یادگیری ترکیبی و پلتفرم های تعاملی، شواهد نشان می دهد که موفقیت این فناوری ها صرفا به زیرساخت فنی وابسته نیست، بلکه به میزان زیادی تحت تاثیر کیفیت مدیریت تغییر در سازمان های آموزشی قرار دارد. بر این اساس، مقاله حاضر با هدف تحلیل نقش مدیریت تغییر در پذیرش و پیاده سازی فناوری های آموزشی نوین، به بررسی ابعاد مفهومی، سازمانی، انسانی و اجرایی این فرایند می پردازد.در مجموع، این مقاله نتیجه می گیرد که مدیریت تغییر، حلقه واسط و تعیین کننده میان «دسترسی به فناوری» و «کاربست موثر فناوری در آموزش» است و بدون طراحی راهبردی در این حوزه، تحقق نوآوری آموزشی با چالش های جدی مواجه خواهد شد. بنابراین، برای ارتقای کیفیت پذیرش و پیاده سازی فناوری های آموزشی نوین، لازم است مدیران آموزشی، سیاست گذاران و برنامه ریزان درسی، مدیریت تغییر را به عنوان یک رویکرد راهبردی، مستمر و انسان محور در کانون برنامه های توسعه آموزشی قرار دهند.