تاثیر خانواده و مدرسه در شکل گیری شخصیت دانش آموزان دوره دبستان

شخصیت یکی از مهم ترین ابعاد رشد انسان است که در سال های آغازین زندگی، به ویژه در دوره دبستان، پایه های اصلی آن شکل می گیرد. کودک در این دوره نه تنها در خانواده، بلکه در محیط مدرسه نیز با تجربه های تازه ای روبه رو می شود که هر یک می توانند در شکل گیری نگرش ها، عادات، هیجانات، عزت نفس و رفتارهای اجتماعی او نقش تعیین کننده ای داشته باشند. خانواده به عنوان نخستین و مهم ترین نهاد اجتماعی، با فراهم کردن امنیت عاطفی، الگوهای رفتاری و شیوه های تربیتی، زمینه ساز رشد متعادل شخصیت کودک است. از سوی دیگر، مدرسه به عنوان محیطی رسمی و سازمان یافته، با نقش معلمان، همسالان و قواعد آموزشی، فرصت های جدیدی برای یادگیری اجتماعی، مسئولیت پذیری، خودکنترلی و تعامل فراهم می سازد. هدف این مقاله، بررسی نقش مکمل خانواده و مدرسه در شکل گیری شخصیت دانش آموزان دوره دبستان و تبیین عوامل اثرگذار در این فرآیند است. این پژوهش به روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای انجام شده است. نتایج نشان می دهد که هماهنگی میان خانواده و مدرسه، ایجاد ارتباط موثر میان والدین و معلمان، و بهره گیری از شیوه های تربیتی حمایتی می تواند به رشد شخصیت سالم، افزایش اعتمادبه نفس، بهبود مهارت های اجتماعی و پیشگیری از مشکلات رفتاری در کودکان منجر شود.