فناوری های نوین در آموزش مطالعات اجتماعی دوره ابتدایی: رویکردی نوآورانه برای پرورش شهروندان آگاه

پیشینه و اهداف: این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی و ارائه چارچوبی نوآورانه برای به کارگیری فناوری های نوین در آموزش مطالعات اجتماعی دوره ابتدایی انجام شده است. روش ها روش تحقیق حاضر، کمی و از نوع پیمایشی است .جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان مشغول به تحصیل در دوره ابتدایی شهر تهران (تقریبا ۱۰۰,۰۰۰ نفر) و کلیه معلمان درس مطالعات اجتماعی این مقطع (تقریبا ۵,۰۰۰ نفر) می باشند. در خصوص نمونه گیری، از روش طبقه بندی تصادفی خوشه ای استفاده شد. در نهایت، تعداد ۴۰۰ دانش آموز و ۴۰ معلم به عنوان حجم نمونه نهایی پژوهش انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه استاندارد می باشد. روایی محتوایی آن توسط متخصصان آموزش و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ (α=۰.۸۷) تایید گردید. یافته ها یافته های کلیدی پژوهش نشان داد که استفاده از فناوری های واقعیت مجازی و افزوده در کلاس درس مطالعات اجتماعی، به طور قابل ملاحظه ای باعث افزایش انگیزه درونی دانش آموزان (میانگین نمره ۴.۲ از ۵) و بهبود درک آن ها از مفاهیم پیچیده تاریخی و جغرافیایی شده است. نتیجه گیری در نهایت، این مقاله با تاکید بر پتانسیل عظیم فناوری در تربیت شهروندان آگاه و مسئولیت پذیر، راهکارهایی برای ادغام موثر این ابزارها در برنامه های درسی مطالعات اجتماعی ارائه می دهد.