(بررسی تاثیر الگوهای برنامه ریزی عملکردی بر کیفیت بخشی طرح نهایی بیمارستان)

طراحی بیمارستان به عنوان یکی از پیچیده ترین انواع طراحی معماری، نیازمند رویکردی نظام مند و مبتنی بر برنامه ریزی عملکردی است. الگوهای برنامه ریزی عملکردی با هدف سامان دهی فضاها، بهینه سازی روابط عملکردی و ارتقای کیفیت خدمات درمانی، نقش تعیین کننده ای در کیفیت نهایی طرح بیمارستان ایفا می کنند. این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی، به بررسی تاثیر الگوهای برنامه ریزی عملکردی بر کیفیت بخشی طرح نهایی بیمارستان می پردازد. نتایج نشان می دهد که به کارگیری صحیح این الگوها موجب افزایش کارایی فضاها، بهبود تجربه بیماران و کارکنان، کاهش خطاهای عملکردی و ارتقای کیفیت معماری درمانی می شود..