نقش مسئولیت پذیری در یادگیری درس ریاضی دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر تهران

یادگیری درس ریاضی از مهم ترین شاخص های موفقیت تحصیلی دانش آموزان محسوب می شود و تحت تاثیر عوامل فردی، خانوادگی، آموزشی و شخصیتی قرار دارد. یکی از متغیرهای موثر بر عملکرد تحصیلی، مسئولیت پذیری است که می تواند از طریق افزایش تعهد، نظم، خودکنترلی و پایبندی به وظایف آموزشی، زمینه بهبود یادگیری را فراهم سازد. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه مسئولیت پذیری و ابعاد آن با یادگیری درس ریاضی دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر تهران بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرا، توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه منطقه ۲۱ شهر تهران در سال تحصیلی ۱۳۹۷–۱۳۹۶ بود که از میان آنان ۳۵۳ نفر به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه مسئولیت پذیری اسلامی شامل چهار بعد مسئولیت در برابر خدا، مسئولیت در برابر خود، مسئولیت در برابر اجتماع و مسئولیت در برابر طبیعت استفاده شد و میزان یادگیری درس ریاضی بر اساس نمرات دانش آموزان در این درس اندازه گیری گردید. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون همبستگی پیرسون تجزیه و تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان داد بین مسئولیت پذیری و یادگیری درس ریاضی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین هر چهار بعد مسئولیت پذیری با یادگیری درس ریاضی رابطه مثبت و معناداری داشتند. بر این اساس، تقویت فرهنگ مسئولیت پذیری در محیط های آموزشی می تواند یکی از راهکارهای موثر در ارتقای کیفیت یادگیری و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان باشد.