نقش یادگیری اجتماعی-هیجانی (SEL) در ارتقای سلامت روان و موفقیت تحصیلی دانش آموزان در عصر نوین

در عصر نوین، نظام های آموزشی جهان با چالش فزاینده افت سلامت روان، اضطراب تحصیلی و کاهش انگیزه یادگیری در میان دانش آموزان مواجه اند؛ واقعیتی که ضرورت توجه به ابعاد اجتماعی و هیجانی تعلیم و تربیت را بیش از پیش آشکار کرده است. هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش یادگیری اجتماعی-هیجانی (Social-Emotional Learning) در ارتقای سلامت روان، مهارت های زندگی و موفقیت تحصیلی دانش آموزان است. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی منابع معتبر داخلی و خارجی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد برنامه های یادگیری اجتماعی-هیجانی که به صورت نظام مند در برنامه درسی مدارس ادغام می شوند، می توانند با تقویت خودآگاهی، خودتنظیمی، همدلی، مهارت های ارتباطی و تصمیم گیری مسئولانه، هم به بهبود سلامت روان و کاهش اضطراب دانش آموزان و هم به ارتقای عملکرد تحصیلی آنان بینجامند. در عین حال، اجرای اثربخش این برنامه ها مستلزم آموزش معلمان، حمایت خانواده و مدرسه، و سیاست گذاری منسجم در سطح ملی است. مقاله با ارائه پیشنهادهایی کاربردی برای سیاست گذاران، مدیران مدارس و معلمان به پایان می رسد.