بازخوانی وظایف معلم در مدارس یادگیرنده با تاکید بر رویکردهای نوین آموزشی

در عصر تحولات شتابان دیجیتال و گذار پارادایمی از نظام های آموزشی سنتی به سمت «مدارس یادگیرنده»، بازتعریف نقش معلم از یک انتقال دهنده صرف دانش به یک تسهیل گر و معمار یادگیری، ضرورتی انکارناپذیر است. هدف پژوهش حاضر، واکاوی و بازخوانی وظایف نوین معلمان در بسترهای مدرسه یادگیرنده با تمرکز بر بهره گیری از رویکردهای آموزشی مدرن است. در این پژوهش با استفاده از روش تحلیل کیفی و مرور نظام مند ادبیات موضوع، ابعاد نوین کنشگری معلمان در سازمان های یادگیرنده مورد بررسی قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان می دهد که وظایف معلم در این الگوی نوین از محوریت «تدریس مستقیم» به سمت «مدیریت دانش»، «توسعه تفکر انتقادی» و «ایجاد جوامع یادگیری حرفه ای» تغییر یافته است. معلمان در مدارس یادگیرنده نه تنها به عنوان هدایت گر فرایند یادگیری، بلکه به مثابه پژوهشگرانی عمل می کنند که با استفاده از رویکردهایی همچون یادگیری معکوس، آموزش مبتنی بر حل مسئله و تلفیق هوش مصنوعی در آموزش، به بهبود مستمر کیفیت آموزشی یاری می رسانند. نتایج این بازخوانی حاکی از آن است که برای تحقق اثربخش این نقش ها، نیاز به تغییر در فرهنگ سازمانی مدارس و توانمندسازی مداوم معلمان از طریق مدل های «اقدام پژوهی» و تعاملات شبکه ای وجود دارد. این پژوهش در نهایت بر این نکته تاکید دارد که هویت معلم در مدرسه یادگیرنده، هویتی پویا، پژوهش محور و تعاملی است که مرزهای کلاس درس را به سوی تعاملات کلان سیستمی گسترش می دهد.