بررسی تاثیر سبک رهبری تحول آفرین مدیران بر اشتیاق شغلی و عملکرد تدریس معلمان دوره اول متوسطه

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر سبک رهبری تحول آفرین مدیران بر اشتیاق شغلی و عملکرد تدریس معلمان دوره اول متوسطه انجام شد. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از حیث روش، توصیفی–همبستگی مبتنی بر مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه معلمان مدارس دوره اول متوسطه استان البرز در سال تحصیلی ۱۴۰۵–۱۴۰۴ تشکیل دادند که از میان آن ها بر اساس فرمول کوکران و روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای، تعداد ۳۸۴ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد رهبری تحول آفرین چندعاملی باس و آولیو، اشتیاق شغلی اوترخت شوفلی و باکر، و عملکرد تدریس معلمان استفاده گردید؛ روایی ابزارها با تحلیل عاملی تاییدی و پایایی آن ها با ضریب آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی احراز شد. داده ها با آزمون همبستگی پیرسون و نرم افزارهای SPSS و SmartPLS تحلیل گردیدند. یافته ها نشان داد که سبک رهبری تحول آفرین مدیران اثر مثبت و معناداری بر اشتیاق شغلی (β=۰/۵۱\beta = ۰/۵۱β=۰/۵۱) و عملکرد تدریس معلمان (β=۰/۲۱\beta = ۰/۲۱β=۰/۲۱) دارد. همچنین اشتیاق شغلی به صورت مستقیم بر عملکرد تدریس معلمان تاثیر مثبت و معنادار داشت (β=۰/۵۳\beta = ۰/۵۳β=۰/۵۳). علاوه بر این، متغیر اشتیاق شغلی توانست نقش میانجی گری معناداری را در رابطه میان رهبری تحول آفرین و عملکرد تدریس ایفا نماید (β=۰/۲۷\beta = ۰/۲۷β=۰/۲۷)؛ به طوری که متغیرهای مدل در مجموع ۴۸ درصد از واریانس عملکرد تدریس را تبیین کردند. بر این اساس، تقویت شیوه های رهبری تحول آفرین و ایجاد انگیزش شغلی می تواند بسترساز ارتقای کیفیت تدریس در مدارس متوسطه گردد.

کلیدواژه ها:

رهبری تحول آفرین ، اشتیاق شغلی ، عملکرد تدریس ، مدل یابی معادلات ساختاری.