ارایه طرح توسعه برای مراکز فرهنگی در شهر تهران

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 58

فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

AUGES17_106

تاریخ نمایه سازی: 25 شهریور 1405

چکیده مقاله:

مطالعه حاضر با هدف تعیین مولفه های اساسی ارائه طرح توسعه برای مراکز فرهنگی در شهر تهران صورت گرفت. این مطالعه یک پژوهش کیفی از نوع گراندد تئوری است که جامعه آماری در پژوهش حاضر خبرگانی که در زمینه الگوهای توسعه فرهنگی دارای دانش حرفه ای و تجربه هستند، می باشند که تعداد آنها برابر با ۱۰ نفر می باشند، انجام شده است. سپس با روش سلسله مراتبی (AHP) وزن دهی و رتبه بندی شده است و در نهایت با توجه به مصاحبه خبرگان پرسشنامه تنظیم و توزیع و جمع آوری شده است.جامعه آماری بخش کمی این پژوهش در بخش کیفی ۱۰ نفر بر اساس انتخاب هدفمند انجام شده است و سپس بر اساس جدول جسی-مورگان تعداد ۳۲۰ پرسشنامه توزیع و تعداد ۲۹۸ کارشناسان و مدیران مراکز فرهنگی شهر تهران به آن پاسخ و جمع آوری شده است. روش جمع آوری داده ها، مصاحبه عمیق نیمه ساختاریافته بوده و برای تجزیه و تحلیل و تفسیر داده ها، از روش استراوس و کوربین استفاده شده است.در تجزیه و تحلیل داده ها از روش های گراندد تئوری، روش سلسله مراتبی (AHP) و آزمون تی و فریدمن استفاده شده است. تحلیل مصاحبه ها و دیدگاه و پاسخ های شرکت کنندگان نشان داد که مولفه های اساسی هشت الگوی توسعه برای مراکز فرهنگی در شهر تهران که شامل دینی و مذهبی، اشتغال، ملی و بومی، پوشش، سلامت، پژوهش، سبک زندگی، تکنولوژی و ارتباطات می باشد.نتایج پژوهش به روش سلسله مراتبی (AHP) نشان می دهد که شاخص دینی و مذهبی اولویت اول و شاخص های ملی و بومی، پوشش، سبک زندگی، سلامت، پژوهش، تکنولوژی و ارتباطات، نرخ ناسازگاری اولویت دوم تا هشتم در مراکز آموزشی شهر تهران بوده است.همچنین سوال اصلی پژوهش «مولفه ها و شاخص های الگوی فرهنگی شهر تهران تاثیرگذار هستند»؛ هر هشت شاخص بر ساختار مراکز فرهنگی شهر تهران مورد تایید قرار گرفت و میانگین هر شاخص که با روش آماری انجام گرفت نشان می دهد که میانگین شاخص های پوشش بالاترین میانگین و بعد شاخص های دینی و مذهبی، پژوهش، سلامت، اشتغال، تکنولوژی، سبک زندگی و شاخص ملی و بومی می باشد، که این نتایج نشان دهنده شکاف بین مدیران و تصمیم گیران مراکز آموزشی و مجریان می باشد.

نویسندگان

زهره اسکندری

کارشناس ارشد برنامه ریزی گردشگری