تکنولوژی آموزشی و بهبود اثر بخشی و کارایی تدریس و تعلیم

تکنولوژی آموزشی، درعمل با طراحی و ارزشیابی برنامه های درسی، تجارب آموزشی، اجرا و اصلاح مجدد آنها بستگی دارد، به بیانی دیگر: تکنولوژی آموزشی یک روش اصولی و منطقی برای حل مشکلات آموزشی و برنامه ریزی درسی است که با نوعی تفکر سیستماتیک ( منظم و علمی) همراه است. مسئله یادگیری به همین سادگی ها هم که بعضی ها فکر می کنند نیست.ممکن است افراد مطالب را از طریق تکرار متوالی یاد بگیرند اما باید بدانند راه های دیگری نیز برای یادگیری سریع تر و حفظ کردن بهتر مطالب وجود دارد و آن ها شاید استفاده از وسایل کمک آموزشی در یادگیری دانش آموزان می باشد.در کلاس درس برخی عوامل اساسی دخیل در امور یادگیری عبارتند از: وضع جسمی،روحی،علمی، فضای شخصیتی معلم، محتوای منابع آموزشی و وسایل کمک آموزشی و فضای آموزشی است(قهرمانی،۱۳۷۹). یادگیری امری بسیار پیچیده و مستلزم دخالت عواملی است که در بالا نام آنها ذکر شد و زمانی یادگیری اتفاق می افتد که این عوامل کنار هم باشند. با توجه به این مفهوم، اطلاق عنوان تکنولوژی آموزشی به وسایل سمعی و بصری یا سایر ابزارهای آموزشی و کمک آموزشی، صحیح به نظر نمی رسد. البته این بدان معنی نیست که در روش تکنولوژی آموزشی، از وسایل سمعی و بصری یا رسانه های آموزشی استفاده نمی شود؛ بلکه بر عکس ، استفاده از وسایل سمعی و بصری و کاربرد رسانه ها در همه مفاهیم و تعاریف تکنولوژی آموزشی مستتر است. اما هیچ یک از سیستمهای پذیرفته شده تکنولوژی آموزشی، وسایل و رسانه ها را هدف نمی داند و آنها را وسیله ای برای عمومیت دادن و زودتر به نتیجه رسیدن تلقی می کند.پیشرفت های جهانی در فناوری ارتباطات و اطلاعات باعث گسترش وسیع فرصت های یادگیری و دسترسی به منابع تحصیلی و آموزشی شده است به گونه ای که این امر با ابزارها و روشهای سنتی اصولا قابل تصور نبوده است

کلیدواژه ها:

تکنولوژی ، تدریس ، مدرسه ، آموزش ، کیفیت ، معلمان ، بهبود