چگونه توانستم با تلفیق یادگیری پروژه محور و هوش مصنوعی، انگیزه دانش آموزان را برای یادگیری برنامه نویسی افزایش دهم؟

امروزه آموزش برنامه نویسی به دلیل نقش مهمی که در تقویت تفکر منطقی، حل مسئله، خلاقیت و مهارت های فناورانه دانش آموزان دارد، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. با این حال، برای برخی از دانش آموزان، مفاهیم برنامه نویسی به دلیل ماهیت انتزاعی و نیاز به تمرین مستمر، دشوار و کم جاذبه به نظر می رسد و همین مسئله می تواند موجب کاهش انگیزه و مشارکت آنان در فرایند یادگیری شود. در این اقدام پژوهی با عنوان «چگونه توانستم با تلفیق یادگیری پروژه محور و هوش مصنوعی، انگیزه دانش آموزان را برای یادگیری برنامه نویسی افزایش دهم؟» تلاش شد با تغییر شیوه تدریس و استفاده هدفمند از فناوری های نوین، زمینه مشارکت فعال تر دانش آموزان در یادگیری برنامه نویسی فراهم شود.در این پژوهش، ابتدا وضعیت موجود دانش آموزان از طریق مشاهده رفتار کلاسی، گفت وگو با دانش آموزان، بررسی میزان مشارکت آنان در فعالیت ها و ارزیابی عملکرد آموزشی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج اولیه نشان داد که بخشی از دانش آموزان علاقه و انگیزه کافی برای یادگیری برنامه نویسی نداشته و در مواجهه با مسائل و تمرین های برنامه نویسی، به سرعت دچار سردرگمی یا کاهش اعتمادبه نفس می شوند. بر همین اساس، راهکارهایی همچون طراحی فعالیت های پروژه محور، تقسیم دانش آموزان به گروه های کوچک، انتخاب پروژه های متناسب با علایق آنان، استفاده از هوش مصنوعی به عنوان ابزار کمکی برای ایده پردازی، رفع خطا، دریافت راهنمایی و بررسی کدها و همچنین ارائه فرصت برای ارائه و توضیح پروژه ها اجرا شد.

کلیدواژه ها:

اقدام پژوهی ، برنامه نویسی ، یادگیری پروژه محور ، هوش مصنوعی ، انگیزه یادگیری ، دانش آموزان ، یادگیری فعال.