بررسی گسترش فناوری دیجیتال و ظهور ابزار مبتنی بر هوش مصنوعی

گسترش روزافزون فناوری های دیجیتال و ظهور ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی، شیوه های سنتی آموزش و یادگیری را با تغییرات قابل توجهی مواجه ساخته است. در این میان، ارتباط میان هوش مصنوعی و خلاقیت از موضوعات مهم و مورد توجه پژوهشگران حوزه تعلیم و تربیت به شمار می رود. پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی تحلیلی، به بررسی نقش و تاثیر هوش مصنوعی بر شکل گیری و تقویت خلاقیت در فرایندهای آموزشی می پردازد و تلاش دارد فرصت ها و چالش های ناشی از حضور این فناوری در محیط های یادگیری را تبیین کند. بررسی مبانی نظری و یافته های پژوهش های پیشین نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند با فراهم کردن دسترسی سریع به اطلاعات، ایجاد فرصت های متنوع برای حل مسئله، ارائه بازخورد و حمایت از یادگیری متناسب با نیازهای فردی، زمینه مناسبی برای رشد توانایی های خلاقانه دانش آموزان و دانشجویان فراهم کند. با این حال، استفاده نادرست یا وابستگی بیش از اندازه به این فناوری ممکن است موجب کاهش استقلال فکری، تقویت الگوهای تقلیدی و محدود شدن فرایند ایده پردازی شود. ازاین رو، تاثیر هوش مصنوعی بر خلاقیت به نحوه استفاده از آن و جایگاهی که در فرایند یاددهی یادگیری پیدا می کند، وابسته است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، خلاقیت ، آموزش ، یادگیری ، نوآوری ، فناوری آموزشی