نقش فناوری و هوش مصنوعی در پرورش یادگیری پویا؛ دیدگاه معلمان درباره کلاس های امروزی

تحول دیجیتال و ورود فناوری های نوپدید از جمله هوش مصنوعی، واقعیت افزوده، واقعیت مجازی و پلتفرم های همکاری مبتنی بر ابر، چشم اندازهای تازه ای را در حوزه آموزش و یادگیری به وجود آورده است. در این میان، یادگیری مشارکتی به مثابه یکی از موثرترین رویکردهای آموزشی، با بهره گیری از این فناوری ها، زمینه ساز تعامل عمیق تر، همکاری گسترده تر و شخصی سازی فرایند یادگیری در کلاس های درس شده است. در پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی-تحلیلی، دیدگاه معلمان درباره نقش فناوری های فراگیر و هوش مصنوعی در تسهیل یادگیری مشارکتی بررسی شده است. محورهای اصلی تحلیل شامل نقش این فناوری ها در شکل دهی فضاهای یادگیری فراگیر و تعاملی، تقویت همکاری میان دانش آموزان، آسان سازی مدیریت هوشمند گروه ها، ارتقای بازخورد و خودارزیابی، و همچنین موانع و دغدغه های اخلاقی و حرفه ای معلمان در استفاده از این ابزارها است. یافته های تحلیلی نشان می دهد که فناوری های نوین در صورت هدایت آگاهانه توسط معلم و طراحی آموزشی هدفمند، می توانند نقشی موثر در غنی سازی تعاملات کلاسی، افزایش مشارکت یادگیرندگان و عمق بخشی به یادگیری داشته باشند. در پایان، راهکارهایی برای توانمندسازی معلمان و بهره گیری بهینه از این فناوری ها در فرایند یادگیری مشارکتی پیشنهاد شده است.

کلیدواژه ها:

فناوری های فراگیر ، هوش مصنوعی آموزشی ، یادگیری مشارکتی ، دیدگاه معلمان ، فضای یادگیری تعاملی ، تحول دیجیتال ، همکاری هوشمند.