بررسی چالش های انتقال مفاهیم انتزاعی عرفانی در اشعار مولانا برای دانش آموزان نسل دیجیتال

ادبیات فارسی همواره به عنوان گنجینه ای از حکمت و معرفت شناخته می شود و اشعار مولانا جلال الدین محمد بلخی (رومی) به دلیل عمق معنوی و لایه های متعدد عرفانی، جایگاه ویژه ای در این ادبیات دارد. با این حال، تدریس و انتقال مفاهیم عرفانی موجود در دیوان شمس و مثنوی معنوی برای دانش آموزان نسل دیجیتال که با فرهنگ بصری، سرعت بالا و محتوای کوتاه و سریع تربیت شده اند، با چالش های جدی روبروست. این پژوهش با هدف شناسایی و تحلیل موانع شناختی، فرهنگی و روش شناختی در آموزش عرفان مولانا به نسل جدید انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که تفاوت در «سبک های یادگیری»، «اختلال در تمرکز»، «کمبود پیش زمینه فرهنگی-مذهبی» و «فضای ذهنی مبتنی بر مصرف گرایی» از مهم ترین عوامل دشواری درک متون عرفانی هستند. همچنین، روش های سنتی تدریس که بر حفظ کردن و تحلیل های خشک ادبی تمرکز دارند، با نیازهای روان شناختی این نسل همخوانی ندارند. این مقاله راهکارهایی نظیر استفاده از فناوری های تعاملی، داستان سرانی مدرن، و رویکردهای میان رشته ای (روانشناسی و فلسفه) را برای تسهیل انتقال مفاهیم عمیق عرفانی پیشنهاد می دهد. نتیجه نهایی حاکی از آن است که موفقیت در آموزش عرفان مولانا نیازمند بازتعریف زبان تدریس و ایجاد پلی میان خرد کهن و ذهن مدرن است.

کلیدواژه ها:

آموزش عرفان ، اشعار مولانا ، نسل دیجیتال ، چالش های آموزشی ، سواد ادبی ، روش های تدریس نوین ، روان شناسی یادگیری.