«نقش مدیریت مدرسه در بهره گیری از ادبیات فارسی به عنوان ابزاری غیرمستقیم در تربیت اخلاقی و اجتماعی دانش آموزان»

مدیریت مدرسه به عنوان یکی از ارکان اساسی نظام آموزشی، نقشی کلیدی در هدایت فرایندهای تربیتی و آموزشی ایفا می کند. یکی از ابزارهای ارزشمند در این زمینه، ادبیات فارسی است که با دارا بودن ظرفیت های غنی اخلاقی، اجتماعی و فرهنگی، می تواند به صورت غیرمستقیم در تربیت دانش آموزان به کار گرفته شود. پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی–تحلیلی، به بررسی جایگاه و کارکردهای ادبیات فارسی در مدیریت مدرسه پرداخته و نقش آن را در ارتقای تربیت اخلاقی و اجتماعی دانش آموزان تبیین می کند.در این مطالعه، ابعاد مختلف کاربست ادبیات فارسی از جمله انتقال مفاهیم اخلاقی، تقویت هویت فرهنگی، پرورش همدلی و مسئولیت پذیری، و ایجاد انگیزه در یادگیری مورد توجه قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهد که استفاده هوشمندانه مدیران از متون ادبی در فعالیت های آموزشی و پرورشی، می تواند ضمن تقویت انسجام مدرسه ای، به پرورش ارزش های انسانی و اجتماعی در دانش آموزان بینجامد. در مقابل، بی توجهی به ظرفیت های ادبیات فارسی موجب کاهش تاثیرگذاری فعالیت های تربیتی و فاصله گرفتن آموزش از نیازهای واقعی نسل جوان خواهد شد.این مقاله نشان می دهد که بهره گیری غیرمستقیم از ادبیات فارسی، به ویژه از طریق برنامه های فوق برنامه، مراسم فرهنگی، و سیاست های مدیریتی مبتنی بر الگوهای ادبی، می تواند به تعادل میان آموزش رسمی و پرورش غیررسمی کمک کند. در پایان، بر ضرورت بازنگری در سیاست های مدیریتی مدارس و توجه بیشتر به ادبیات فارسی به عنوان منبعی غنی برای تقویت اخلاق و اجتماع پذیری دانش آموزان تاکید می شود.

کلیدواژه ها:

ادبیات فارسی ، اخلاق ، دانش آموزان ، مدیریت مدرسه ، هویت اجتماعی