نقش فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی در توسعه خلاقیت و تفکر نوآورانه فراگیران

گسترش شتابان فناوری های نوین، به ویژه هوش مصنوعی، در سال های اخیر تحولات گسترده ای را در ساختار و فرایندهای آموزشی به وجود آورده است. هوش مصنوعی از یک سو با فراهم کردن ابزارها و امکانات جدید برای یادگیری، زمینه توسعه و تسهیل فرایندهای آموزشی را فراهم می کند و از سوی دیگر، پرسش ها و چالش های مهمی درباره تاثیر آن بر توانایی های شناختی و خلاقیت فراگیران به وجود آورده است. پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی تحلیلی، به بررسی رابطه میان هوش مصنوعی و خلاقیت در عرصه آموزش پرداخته و تلاش می کند ابعاد مختلف تعامل میان این دو مفهوم را تبیین کند. در این راستا، با بررسی مبانی نظری و مطالعات پیشین، ظرفیت ها و چالش های استفاده از هوش مصنوعی در تقویت خلاقیت مورد توجه قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند با فراهم کردن دسترسی گسترده به اطلاعات، تولید ایده های متنوع، ارائه بازخورد سریع و ایجاد فرصت های جدید برای حل مسئله، زمینه تقویت تفکر خلاق و نوآوری فراگیران را فراهم سازد. با این حال، استفاده منفعلانه و وابستگی بیش از حد به ابزارهای هوشمند ممکن است موجب کاهش استقلال فکری، تفکر انتقادی و شکل گیری ایده های اصیل شود. بر این اساس، بهره گیری اثربخش از هوش مصنوعی در آموزش مستلزم تغییر رویکرد از انتقال صرف اطلاعات به سمت پرورش تفکر انتقادی، حل مسئله، نوآوری و تولید ایده های مستقل است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، خلاقیت ، آموزش ، یادگیری ، تفکر خلاق ، نوآوری