بررسی و تحلیل هوشمندسازی مدیریت شهری، گذار از شهرهای سنتی به اکوسیستم های هوشمند پایدار

با افزایش روزافزون جمعیت شهری و پیچیدگی های زیست محیطی، اقتصادی و اجتماعی، روش های سنتی مدیریت شهری دیگر توانایی پاسخگویی به نیازهای متغیر شهروندان را ندارند. این پژوهش با هدف بررسی مفهوم، ابعاد و پیامدهای هوشمندسازی در مدیریت شهری انجام شده است. رویکرد این مطالعه توصیفی-تحلیلی بوده و بر اساس مرور ادبیات موجود و تحلیل مفاهیم پایه ای شکل گیری شهر هوشمند تدوین گردیده است. یافته ها نشان می دهد که هوشمندسازی تنها یک پروژه فناوری اطلاعات نیست، بلکه تغییری بنیادین در الگوهای حکمرانی، تعاملات شهروندی و ارائه خدمات عمومی است. هوشمندسازی با بهره گیری از زیرساخت های ارتباطی پیشرفته، داده های بلادرنگ و تحلیل های جامع، منجر به بهبود کارایی انرژی، کاهش ترافیک، شفافیت مالی و ارتقای کیفیت زندگی می شود. این مقاله با رد کردن رویکردهای صرفا تکنولوژیک، بر ضرورت توجه به ابعاد انسانی، اخلاقی و پایداری محیط زیستی در فرآیند هوشمندسازی تاکید دارد. نتیجه گیری حاکی از آن است که موفقیت در این مسیر، نیازمند هم افزایی میان دولت، بخش خصوصی و جامعه مدنی و نیز ایجاد بسترهای قانونی مناسب برای حفاظت از حریم خصوصی و امنیت داده ها است.

کلیدواژه ها:

مدیریت شهری ، شهر هوشمند ، فناوری اطلاعات ، حکمرانی خوب ، توسعه پایدار ، اینترنت اشیا ، داده های کلان.