غیبت و ترک تحصیل؛ علت یابی و راهکارهای بازگشت به مدرسه

غیبت مزمن و ترک تحصیل به عنوان یکی از چالش های اساسی نظام های آموزشی در سراسر جهان شناخته می شوند که پیامدهای بلندمدتی برای فرد و جامعه به همراه دارند. آمارها نشان می دهد که در ایران نزدیک به یک میلیون دانش آموز از تحصیل بازمانده اند و نرخ ترک تحصیل به ویژه در دوره متوسطه اول و دوم روندی نگران کننده دارد (خبرآنلاین، ۱۴۰۳). این مقاله با هدف بررسی علل غیبت و ترک تحصیل و ارائه راهکارهای موثر برای بازگشت دانش آموزان به مدرسه تدوین شده است. پژوهش حاضر با استفاده از روش مروری نظام مند به تحلیل مطالعات انجام شده در زمینه عوامل اقتصادی، خانوادگی، institutional، روانی و اجتماعی موثر بر ترک تحصیل می پردازد. یافته ها نشان می دهد که مشکلات اقتصادی خانواده، ضعف عملکرد تحصیلی، مشکلات خانوادگی، فاصله زیاد مدرسه تا منزل و نگرش منفی به مدرسه از مهم ترین عوامل ترک تحصیل هستند (سیویلیکا، ۱۴۰۴). راهکارهای موثر شامل مداخلات زودهنگام، ایجاد رابطه عاطفی با دانش آموز، برنامه های جبرانی انعطاف پذیر، پیام های شخصی سازی شده برای خانواده ها و برنامه های بازگشت تدریجی به مدرسه می باشد. نتایج این مطالعه بر ضرورت رویکرد جامع و چندلایه که شامل حمایت های اقتصادی، روانی و آموزشی است، تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

غیبت مزمن ، ترک تحصیل ، بازماندگی از تحصیل ، بازگشت به مدرسه ، مداخلات آموزشی