روش های نوین تدریس در مدارس توسط معلم

در عصر تحولات شتابان آموزشی، روش های نوین تدریس به عنوان یکی از مهم ترین عوامل تاثیرگذار بر کیفیت یادگیری و رشد همه جانبه ی دانش آموزان مطرح شده اند. پژوهش حاضر با رویکردی کتابخانه ای-مروری به بررسی روش های نوین تدریس در مدارس و نقش معلم در به کارگیری این روش ها پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که روش هایی نظیر یادگیری مبتنی بر پروژه، یادگیری مشارکتی، آموزش تلفیقی با فناوری، تدریس معکوس، یادگیری مبتنی بر بازی و رویکردهای مسئله محور، به جای انتقال یک طرفه ی دانش، بر مشارکت فعال، تفکر انتقادی، خلاقیت و مهارت های اجتماعی دانش آموزان تاکید دارند. در این میان، نقش معلم از یک انتقال دهنده ی صرف اطلاعات به تسهیل گر، هدایت گر و طراح محیط یادگیری تغییر یافته است. با این حال، اجرای موفق این روش ها با چالش هایی نظیر کمبود زمان، تراکم بالای محتوای درسی، ناکافی بودن امکانات و نیاز به بازنگری در برنامه های تربیت معلم مواجه است. مقاله ی حاضر با تبیین این روش ها، بررسی چالش ها و ارائه ی راهکارهای عملی، بر ضرورت تحول در نگرش های آموزشی و توانمندسازی معلمان برای به کارگیری رویکردهای نوین تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

روش های نوین تدریس ، یادگیری فعال ، تدریس مبتنی بر پروژه ، یادگیری مشارکتی ، آموزش تلفیقی ، تدریس معکوس ، نقش معلم.