بررسی تاثیر سبک ارتباطی حمایتگر مدیران ومعاونین و معلمان بر انگیزه تحصیلی شاگردان

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر سبک ارتباطی حمایتگر مدیران، معاونین و معلمان بر انگیزه تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. سبک ارتباطی حمایتگر به مجموعه ای از رفتارهای ارتباطی شامل گوش دادن فعال، احترام به دیدگاه دانش آموزان، ارائه بازخورد سازنده، همدلی، تشویق و ایجاد احساس امنیت و تعلق در محیط مدرسه اشاره دارد. ارتباط مناسب میان عوامل آموزشی و دانش آموزان می تواند زمینه ای مساعد برای افزایش علاقه به یادگیری، مشارکت فعال در فعالیت های آموزشی و تقویت انگیزه درونی و بیرونی فراهم کند. در این پژوهش، نقش مدیران، معاونین و معلمان در شکل دهی به فضای ارتباطی مدرسه مورد توجه قرار گرفته و تاثیر کیفیت این روابط بر انگیزه تحصیلی دانش آموزان بررسی می شود. یافته های مورد انتظار نشان می دهد که هرچه سبک ارتباطی مسئولان و معلمان حمایتگرانه تر، محترمانه تر و مشارکتی تر باشد، احتمال افزایش انگیزه تحصیلی، احساس تعلق به مدرسه و تمایل دانش آموزان به مشارکت در فرایند یادگیری نیز بیشتر خواهد بود.

کلیدواژه ها:

سبک ارتباطی حمایتگر ، انگیزه تحصیلی ، مدیران مدرسه ، معلمان ، دانش آموزان