بررسی اثربخشی یادگیری ترکیبی برانگیزش تحصیلی و پیشرفت دانش آموزان در آموزش مجازی

هدف پژوهش حاضر، تحلیل و تبیین اثربخشی «یادگیری ترکیبی» بر انگیزش تحصیلی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در بستر آموزش مجازی است. این مقاله با رویکرد توصیفی-تحلیلی و با اتکا به مطالعات کتابخانه ای و بررسی منابع معتبر علمی (مقالات، کتاب ها، گزارش ها و پایان نامه ها) انجام شده است. در این راستا، ابتدا مفاهیم کلیدی همچون یادگیری ترکیبی، انگیزش تحصیلی و آموزش مجازی تشریح شده و سپس سازوکارهای تاثیرگذاری یادگیری ترکیبی بر ابعاد مختلف انگیزش تحصیلی (درونی و بیرونی) و مولفه های پیشرفت تحصیلی (مانند درک مطلب، مهارت حل مسئله و نتایج یادگیری) در محیط آموزش مجازی مورد بحث و بررسی قرار گرفته است. یافته های حاصل از مرور ادبیات نشان می دهد که یادگیری ترکیبی با فراهم آوردن انعطاف پذیری، شخصی سازی فرایند یاددهی-یادگیری، افزایش تعامل فعال دانش آموزان، و ارائه بازخوردهای موثر، پتانسیل بالایی برای تقویت انگیزش تحصیلی و ارتقای پیشرفت تحصیلی در آموزش مجازی دارد. همچنین، چالش ها و الزامات پیاده سازی موفق یادگیری ترکیبی در این بستر مورد توجه قرار گرفته است. در نهایت، نتایج این مطالعه می تواند مبنایی برای سیاست گذاران آموزشی، مدیران مدارس و معلمان در طراحی و اجرای برنامه های آموزشی موثرتر در دوره آموزش مجازی قرار گیرد همچنین ترکیب مناسب فعالیت های حضوری و آنلاین (مانند تعامل، بازخورد فوری، مدیریت زمان و خودتنظیمی) می تواند نقش موثری در ارتقای کیفیت یادگیری در محیط مجازی داشته باشد. در نتیجه، به کارگیری رویکرد یادگیری ترکیبی به عنوان یک راهبرد آموزشی کارآمد برای مدارس و معلمان در شرایط آموزش مجازی پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

یادگیری ترکیبی ، انگیزش تحصیلی ، پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ، آموزش مجازی ، اثربخشی آموزشی