تاثیر سلامت جسمانی بر افزایش تاب آوری روان شناختی پرسنل در مواجهه با شهروندان

تاب آوری روان شناختی، به عنوان توانایی فرد در سازگاری موثر با شرایط دشوار و بازیابی سریع پس از مواجهه با فشارهای روانی، یکی از مهم ترین ویژگی های موردنیاز پرسنلی است که به طور مستمر با شهروندان در تعامل هستند. این پرسنل، به دلیل مواجهه روزانه با درخواست ها، شکایات، انتظارات متنوع و گاه رفتارهای پرخاشگرانه شهروندان، در معرض فرسایش تدریجی منابع روانی خود قرار دارند. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر سلامت جسمانی بر افزایش تاب آوری روان شناختی پرسنل در مواجهه با شهروندان است. این پژوهش با رویکرد توصیفی-تحلیلی و با استناد به مطالعات کتابخانه ای و مرور پژوهش های داخلی و خارجی مرتبط با سلامت جسمانی و تاب آوری روانی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که سلامت جسمانی، از طریق بهبود عملکرد سیستم عصبی خودمختار، افزایش ذخایر انرژی زیستی، تنظیم بهتر پاسخ های هیجانی و ارتقای احساس کنترل و خودکارآمدی بدنی، زمینه ساز تقویت تاب آوری روان شناختی در برابر فشارهای ناشی از تعامل با شهروندان است. بر اساس نتایج این پژوهش، پیشنهاد می شود سازمان های خدمات رسان با سرمایه گذاری در برنامه های ارتقای سلامت جسمانی پرسنل، زمینه تقویت تاب آوری روانی و بهبود کیفیت تعامل کارکنان با شهروندان را فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

سلامت جسمانی ، تاب آوری روان شناختی ، پرسنل خدماتی ، تعامل با شهروندان ، سلامت روانی ، مدیریت استرس