نقش صمیمیت معلم در کاهش نرخ افت تحصیلی درس حسابداری

افت تحصیلی در درس حسابداری یکی از چالش های جدی نظام های آموزش عالی در سراسر جهان است که پیامدهای گسترده ای بر بازار کار، اقتصاد و توسعه حرفه ای کشورها دارد. در حالی که پژوهش های پیشین عمدتا بر عوامل شناختی، محتوایی و ساختاری در تبیین این پدیده متمرکز بوده اند، نقش عوامل عاطفی-ارتباطی به ویژه صمیمیت معلم کمتر مورد توجه قرار گرفته است. مقاله حاضر با رویکردی تحلیلی-مروری به بررسی نقش صمیمیت معلم در کاهش نرخ افت تحصیلی درس حسابداری می پردازد. صمیمیت معلم به عنوان مجموعه ای از رفتارهای کلامی و غیرکلامی تعریف می شود که فاصله ادراکی بین معلم و دانشجو را کاهش داده و حس نزدیکی، دسترس پذیری و حمایت عاطفی را ایجاد می کند. یافته های این مقاله نشان می دهد که صمیمیت معلم از طریق مسیرهای متعددی همچون افزایش انگیزش تحصیلی، تقویت تعامل و مشارکت فعال دانشجویان، کاهش اضطراب و ترس از شکست، ایجاد حس تعلق و دلبستگی به محیط آموزشی، بهبود خودکارآمدی تحصیلی و تسهیل یادگیری خودتنظیم گر، به طور معناداری نرخ افت تحصیلی در درس حسابداری را کاهش می دهد. همچنین پژوهش های مرور شده حاکی از آن است که تاثیر صمیمیت معلم در محیط های آموزشی که درس حسابداری به عنوان درسی دشوار و چالش برانگیز تلقی می شود، از اهمیت دوچندانی برخوردار است. مقاله با ارائه پیشنهادهایی برای آموزش معلمان حسابداری و طراحی دوره های آموزشی مبتنی بر رویکردهای ارتباطی-عاطفی به پایان می رسد.

کلیدواژه ها:

صمیمیت معلم ، افت تحصیلی ، حسابداری ، رابطه معلم-دانشجو ، تعامل آموزشی ، انگیزش تحصیلی ، یادگیری خودتنظیم گر