نقش شیوه های تدریس نوین در ارتقای تفکر خلاق دانش آموزان

تفکر خلاق به عنوان یکی از مهارت های بنیادین قرن بیست ویکم، نقش مهمی در توسعه یادگیری و رشد همه جانبه دانش آموزان دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش شیوه های تدریس نوین در ارتقای تفکر خلاق دانش آموزان انجام شد. این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی بوده و جامعه آماری آن شامل دانش آموزان مقطع ابتدایی ومتوسطه یکی از شهر های کشور است. نمونه ای به حجم ۲۰۰ نفر به روش نمونه گیری طبقه ای تصادفی انتخاب و داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد جمع آوری شد. تحلیل داده ها با نرم افزار SPSS و آزمون های آماری شامل همبستگی پیرسون و رگرسیون انجام گرفت. نتایج نشان داد که بین شیوه های تدریس نوین و تفکر خلاق رابطه مثبت و معناداری وجود دارد و شیوه هایی مانند یادگیری مبتنی بر پروژه و مسئله محور بیشترین تاثیر را در افزایش تفکر خلاق دانش آموزان دارند. همچنین موانعی نظیر کمبود مهارت معلمان و محدودیت های زیرساختی به عنوان چالش های اصلی در اجرای این روش ها شناسایی شدند. بر اساس یافته ها، توصیه می شود آموزش و پرورش با فراهم سازی آموزش های تخصصی، توسعه زیرساخت ها و حمایت از معلمان، زمینه به کارگیری گسترده تر شیوه های نوین را فراهم کند.

کلیدواژه ها:

شیوه های تدریس نوین ، تفکر خلاق ، یادگیری مبتنی بر پروژه ، یادگیری مسئله محور ، آموزش ابتدایی ، توسعه مهارت های خلاقیت