ارزیابی کیفی پارک های اختصاصی بانوان در مشهد با تاکید بر رویکرد چندجانبه نگر به نیازهای جسمانی، روانی و اجتماعی (نمونه موردی پارک مادر و کودک)

مقدمه و هدف: پارکهای اختصاصی بانوان به عنوان فضاهای عمومی امن، نقش بسزایی در تامین نیازهای فراغتی و سلامتی زنان ایفا میکنند. امروزه در کشور ما بر اساس نیاز زنان در پایتخت و بسیاری از شهرهای بزرگ، اقدام به احداث پارک های موضوعی ویژه آنان شده است. در بررسی کلی مشاهده شده است که اکثر این طرح ها فاقد برنامه راهبردی مختص پارک بانوان می باشد. به طوری که صرفا با محصور نمودن برخی از باغ ها و پارک های قدیمی، نام پارک بانوان بر آنها نهاده اند و حتی تلاشی برای استانداردسازی آنها به صورت پارک متعارف به عمل نیامده است. از آنجایی که تمامی این اهداف، در آسایش زندگی اجتماعی بانوان موثر بوده و کمبود هر یک از آنها نیازهای روحی، روانی و جسمی به دنبال خواهد داشت، لذا این پژوهش با هدف ارزیابی کیفی پارکهای اختصاصی بانوان در شهر مشهد با نمونه موردی پارک مادرو کودک منطقه ۱۱ شهر مشهد، با رویکرد چندجانبه نگر انجام شده است. روش: مطالعه حاضر از نوع کاربردی و روش آن توصیفی-تحلیلی است. جامعه آماری با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده به تعداد ۱۰۰ نفر انتخاب شدند یافته ها: از بررسی نتایج سوالات پرسش نامه و توزیع درصد پاسخگویان بر اساس نمودارهای شاخص، جمع بندی ادارک بانوان از یک پارک اختصاصی و خواست های آنان استخراج شد و بدین شکل برنامه ریزی و طراحی در پارک بانوان بر اساس دیدگاه های فرهنگی، اجتماعی- مشارکتی، فراغتی- تفریحی، بهداشتی و اقتصادی به عنوان یک بستر مناسب، جهت ارتقاء سطح کیفی زندگی اجتماعی بانوان، مناسب دیده شد. لذا، برنامه ریزی و طراحی در این پارک ها می بایست زمینه ساز شکوفایی، بالندگی، ایجاد حس اعتماد به نفس و مشارکت و نیز اشتغال برای بانوان باشد.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه لزوم نگرش همه جانبه و برنامه ریزی یکپارچه در طراحی و تجهیز این فضاها را برای پاسخگویی همزمان به ابعاد مختلف نیازهای بانوان بیش از پیش نمایان می سازد.

کلیدواژه ها:

بانوان ، پارک مادر وکودک ، ارزش های اجتماعی و فرهنگی.