حکمرانی چندسطحی شهرداری: چگونه تعامل بین معاونت ها و سازمان ها کیفیت اجرا را ارتقا می دهد؟

کیفیت اجرای سیاست ها و پروژه های شهری، تابع سازوکارهای حکمرانی درون شهرداری است؛ جایی که تصمیم گیری ها در چند سطح (معاونت ها، سازمان های تابعه، واحدهای تخصصی، و شبکه ذی نفعان) رخ می دهد و عملکرد نهایی به میزان هماهنگی و تعاملات میان این اجزا وابسته است. این پژوهش با تمرکز بر «حکمرانی چندسطحی شهرداری» می کوشد توضیح دهد تعامل بین معاونت ها و سازمان ها چگونه می تواند کیفیت اجرا را ارتقا دهد. در چارچوب مسئله پژوهش، شکاف های رایج در اجرا مانند عدم هم راستایی اهداف، تداخل مسئولیت ها، ضعف جریان های اطلاعاتی، و ناکارآمدی هماهنگی بین بخشی دیده می شود که معمولا به کاهش کیفیت خروجی ها و افزایش هزینه های زمانی/مالی منجر می گردد. پژوهش حاضر با رویکردی کیفی-نظارتی (مطالعه تطبیقی/مقایسه ای و مروری تحلیلی) تلاش می کند سازوکارهای کلیدی حکمرانی چندسطحی را شناسایی کند؛ سازوکارهایی مانند هم ترازی راهبردی (alignment)، یکپارچگی فرآیندها (process integration)، طراحی مکانیسم های پاسخگویی و بازخورد (feedback & accountability)، و مدیریت وابستگی ها میان سازمانی (inter-organizational coordination). برای تحلیل، از مفاهیم نظری حکمرانی چندسطحی و حکمرانی عملکرد (performance governance) و همچنین منطق های هماهنگی در اداره عمومی استفاده می شود. یافته های مورد انتظار نشان می دهد هرچه سازوکارهای تعامل، مبتنی بر قواعد روشن، کانال های ارتباطی پایدار، نظام های پایش و ارزیابی مشترک و تقسیم کار مبتنی بر شایستگی باشد، احتمال تحقق کیفیت اجرا (در قالب انطباق با برنامه، به موقع بودن، کیفیت خدمات/پروژه و کاهش تعارضات) افزایش می یابد. در پایان، پیشنهادهایی برای طراحی معماری حکمرانی در شهرداری ارائه می شود تا با تقویت هماهنگی چندسطحی، کیفیت اجرا و اثربخشی سیاست های شهری بهبود یابد.

کلیدواژه ها:

حکمرانی چندسطحی ، هماهنگی بین سازمانی ، پاسخگویی ، حکمرانی عملکرد ، کیفیت اجرا.