مقایسه تحلیلی انرژی و اکسرژی سیستم های VRF و چیلر تراکمی در اقلیم گرم و خشک ایران

انتخاب سیستم سرمایش-گرمایش مناسب، یکی از تصمیمات کلیدی در طراحی تاسیسات ساختمان های متوسط مقیاس است. در این پژوهش، عملکرد دو سامانه ی پرکاربرد VRF (جریان مبرد متغیر) و چیلر تراکمی هواخنک با کمپرسور اسکرو، از منظر قانون اول و دوم ترمودینامیک برای یک ساختمان اداری نمونه در اقلیم گرم و خشک ایران مقایسه شده است. تحلیل در سه نقطه ی بار (۴۰، ۷۰ و ۱۰۰ درصد) و با استفاده از روابط موازنه انرژی و اکسرژی انجام شده است. نتایج نشان می دهد که باوجود برتری ۵ درصدی COP چیلر در بار کامل، بازده اکسرژی موزون سالانه ی VRF حدود ۳۱٪ در مقابل ۲۶٪ برای چیلر محاسبه شد که ناشی از عملکرد برتر آن در بارهای جزئی (شرایط غالب بهره برداری در ساختمان های اداری) است. همچنین، سهم تخریب اکسرژی کمپرسور در VRF به میزان ۱۱ واحد درصد (۴۷٪ در مقابل ۵۸٪) کاهش یافته که به دلیل کنترل اینورتری و کاهش نسبت فشار در بارهای جزئی است. بر اساس یافته ها، استفاده از شاخص بازده اکسرژی موزون سالانه به جای COP نامی، برای انتخاب آگاهانه ی سیستم در اقلیم گرم و خشک توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

چیلر تراکمی ، تحلیل اکسرژی ، VRF ، بازده انرژی