تبیین پارادایم جدید «سازماندهی بر مبنای صفر» (ZBO) در مدیریت عمومی

مدیریت عمومی در عصر حاضر با چالش های بنیادین ناشی از تورم سازمانی، اینرسی بوروکراتیک و جدایی ساختار از ماموریت روبرو است. رویکردهای سنتی اصلاحات اداری که عمدتا بر اصلاحات تدریجی و افزایشی تمرکز دارند، در مواجهه با پیچیدگی های ساختاری ناتوان بوده اند. پژوهش حاضر با هدف تبیین پارادایم نوین «سازماندهی بر مبنای صفر» (Zero-Based Organizing) در مدیریت عمومی انجام شده است. این پارادایم برخلاف مدل های مرسوم که بر پایه تداوم ساختارهای موجود و توسعه ای هستند، بر اصل «اثبات ضرورت» و بازنگری دوره ای در وجود هر لایه سازمانی استوار است. در این راستا، چارچوب مفهومی این پژوهش بر انتقال از مدیریت مبتنی بر سوابق به مدیریت مبتنی بر ضرورت ماموریت تاکید دارد. نتایج تبیین پارادایم نشان می دهد که سازماندهی بر مبنای صفر می تواند از طریق مهندسی مجدد ساختار و حذف واحدهای فاقد ارزش افزوده، موجب افزایش چابکی و کارایی در بخش عمومی شود. این مقاله همچنین به تحلیل ابعاد نظری این گذار پارادایمیک و ضرورت بازتعریف روابط میان ساختار، ماموریت و منابع در سازمان های دولتی می پردازد.

کلیدواژه ها:

سازماندهی بر مبنای صفر ، مدیریت عمومی ، اصلاحات اداری ، تورم سازمانی ، بازنگری ساختاری