کاربست رگرسیون در جهت سنجش حساسیت معرف های فناوری اطلاعات به منظور بهبود سطح چابکی: مطالعه ای در صنعت نفت

در دنیای پرشتاب و بی ثبات امروز، سازمان ها با محیطی پیچیده و تغییراتی مواجه هستند که پیش بینی آن ها دشوار است. در چنین شرایطی، توانایی پاسخگویی سریع و اثرگذار به تغییرات محیطی، فرصت های نوظهور و تهدیدهای احتمالی، به یکی از حیاتی ترین عوامل بقا و پیشرفت تبدیل شده است. این توانایی که در ادبیات مدیریت تحت عنوان «چابکی سازمانی» شناخته می شود، به معنای توانمند ساختن سازمان برای تغییر مسیر، بازآرایی منابع و واکنش به موقع در برابر نوسانات بازار است. سازمان هایی که در این مسیر موفق عمل می کنند، نه تنها از بحران ها جلوگیری می کنند، بلکه می توانند از چالش ها به عنوان فرصتی برای رشد و برتری بر رقبا بهره ببرند. با این حال، دستیابی به سطح مطلوبی از چابکی، تنها وابسته به تصمیمات مدیریتی یا تغییر در ساختارهای سنتی نیست؛ بلکه نیازمند زیرساختی قدرتمند است که جریان اطلاعات را در تمام سطوح سازمان تسهیل کند. در این میان، نقش فناوری اطلاعات به عنوان شریان حیاتی سازمان ها، بیش از هر زمان دیگری برجسته شده است. فناوری اطلاعات با فراهم آوردن بسترهای ارتباطی، ابزارهای پردازش داده ها و سیستم های مدیریت دانش، بستری را ایجاد می کند که در آن اطلاعات به صورت دقیق، به جا و با سرعتی بالا در دسترس تصمیم گیران قرار می گیرد. در واقع، پیوند میان فناوری اطلاعات و چابکی، رابطه ای مستقیم و دوسویه است. فناوری اطلاعات با کاهش زمان لازم برای تحلیل وضعیت و رفع ابهام از تصمیمات، سرعت واکنش سازمان را افزایش می دهد. از سوی دیگر، چابکی سازمانی نیاز به ابزارهای فناورانه جدید را ایجاب می کند تا سازمان بتواند در مسیر درست حرکت کند. هدف این پژوهش، کاربست رگرسیون در جهت سنجش حساسیت معرف های فناوری اطلاعات به منظور بهبود سطح چابکی: مطالعه ای در صنعت نفت می باشد. بر مبنای مطالعه ادبیات پژوهش، تعدادی فرضیه تدوین گردید. با توزیع و جمع آوری پرسشنامه و تحلیل داده های مربوطه، فرضیات پژوهش همگی با تایید رسیدند.

کلیدواژه ها:

صنعت نفت ، زمینه سازی فناوری اطلاعات ، چابکسازی سازمانی