نقش حسابداری مدیریتی در بهینه سازی تصمیم گیری پایدار سازمان ها: مروری ساختاریافته بر ابزارها و رویکردهای نوین

هدف این مقاله بررسی نقش حسابداری مدیریتی در بهینه سازی تصمیم گیری پایدار سازمان ها با تاکید بر ابزارها و رویکردهای نوین است. منظور از بهینه سازی در این مقاله، بهینه سازی ریاضی نیست؛ بلکه ارتقای کیفیت تصمیم گیری از طریق ادغام معیارهای مالی، اجتماعی، زیست محیطی و راهبردی در فرایندهای مدیریتی است. پژوهش حاضر با رویکرد مرور ساختاریافته انتخابی انجام شده و ۱۸ منبع اصلی منتشرشده در بازه ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ در حوزه حسابداری مدیریت پایداری، حسابداری مدیریت زیست محیطی، ابزارهای هزینه یابی پایدار، ESG و سیستم های کنترل مدیریت تحلیل شده اند. یافته ها نشان می دهد که حسابداری مدیریتی از سه مسیر به تصمیم گیری پایدار کمک می کند: تولید اطلاعات مالی و غیرمالی، فراهم کردن ابزارهای تحلیلی برای مقایسه گزینه ها، و اتصال اطلاعات پایداری به سیستم های کنترل مدیریت. ابزارهایی مانند حسابداری هزینه جریان مواد، هزینه یابی چرخه عمر، ارزیابی چرخه عمر و کارت امتیازی متوازن پایدار می توانند هزینه های پنهان، اتلاف منابع، ریسک های زیست محیطی و آثار بلندمدت تصمیمات را آشکار کنند. با این حال، اثرگذاری این ابزارها وابسته به ادغام آن ها با استراتژی، بودجه بندی، ارزیابی عملکرد، نظام پاداش، فرهنگ سازمانی و تعهد مدیریت ارشد است. سهم اصلی مقاله، ارائه یک چارچوب تحلیلی چهارلایه برای تبیین نقش حسابداری مدیریتی در گذار از گزارشگری پایداری به تصمیم گیری پایدار داخلی است.

کلیدواژه ها:

حسابداری مدیریتی ، تصمیم گیری پایدار ، حسابداری مدیریت پایداری ، حسابداری مدیریت زیست محیطی