بررسی و مقایسه ارتباط عدم تحمل بلاتکلیفی و نوموفوبیا در دانشجویان مبتلا به اختلال وسواسی-جبری در مقایسه با اختلال اضطرابی منتشر

پژوهش حاضر با هدف بررسی و مقایسه ارتباط عدم تحمل بلاتکلیفی و نوموفوبیا در دانشجویان مبتلا به اختلال وسواسی-جبری در مقایسه با اختلال اضطرابی منتشر، در دانشکده علوم انسانی دانشگاه شهید باهنر کرمان در سال ۱۴۰۴ انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دختر و پسر دانشکده علوم انسانی دانشگاه شهید باهنر کرمان در سال تحصیلی ۱۴۰۴ بود. روش نمونه گیری در این پژوهش از نوع در دسترس بود. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه های عدم تحمل بلاتکلیفی (فریستون و همکاران، ۱۹۹۴)، نوموفوبیا (ییلدریم و کوریا، ۲۰۱۵)، اختلال وسواسی-جبری (هاجسون و راچمن، ۱۹۹۷) و اختلال اضطرابی منتشر (اسپیتزر و همکاران، ۲۰۰۶) استفاده گردید. در این پژوهش به منظور توصیف و تجزیه و تحلیل داده های آماری، برای تحلیل داده ها از نرم افزار Spss-۲۷‎ استفاده شد همچنین از آزمون های تی تک نمونه ای و تی مستقل برای مقایسه میانگین ها، آزمون همبستگی پیرسون برای بررسی رابطه بین متغیرها و رگرسیون چندگانه برای بررسی نقش پیش بینی کنندگی متغیرها استفاده گردید. نتایج نشان داد که بین عدم تحمل بلاتکلیفی و اختلال وسواسی-جبری همبستگی وجود داشت. بین عدم تحمل بلاتکلیفی و اختلال اضطرابی همبستگی وجود داشت. نتایج آزمون تی مستقل نشان داد که میانگین شدت عدم تحمل بلاتکلیفی در دانشجویان مبتلا به اختلال وسواسی-جبری بالاتر از میانگین گروه دانشجویان مبتلا به اختلال اضطرابی منتشر بود. بنابراین دانشجویان مبتلا به اختلال وسواسی-جبری نسبت به دانشجویان مبتلا به اختلال اضطرابی منتشر، میزان بالاتری از عدم تحمل بلاتکلیفی را تجربه می کنند. بین نوموفوبیا و اختلال اضطرابی همبستگی وجود داشت. میانگین شدت نوموفوبیا در گروه دانشجویان مبتلا به اختلال وسواسی-جبری نسبت به گروه مبتلا به اختلال اضطرابی منتشر بیشتر بود که نشان می دهد که دانشجویان مبتلا به اختلال وسواسی-جبری، نسبت به گروه مبتلا به اختلال اضطرابی منتشر، نگرانی و وابستگی بیشتری به استفاده از تلفن همراه یا تکنولوژی دیجیتال دارند.

کلیدواژه ها:

عدم تحمل بلاتکلیفی ، نوموفوبیا ، اختلال وسواسی-جبری ، اختلال اضطرابی منتشر ، دانشجویان