تحلیل نگرش کارکنان نسبت به هوش مصنوعی و تاثیر آن بر تحقق اهداف توسعه پایدار و عملکرد غیرمالی

پژوهش حاضر با هدف تبیین نگرش کارکنان نسبت به هوش مصنوعی و بررسی تاثیر آن بر تحقق اهداف توسعه پایدار و عملکرد غیرمالی در شرکت پتروشیمی زاگرس انجام شده است. مدل مفهومی پژوهش با اقتباس از مدل ارائه شده توسط جرز‎ ‎(۲۰۲۵)‎ ‎تدوین گردید. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش اجرا، از نوع توصیفی–پیمایشی است. جامعه آماری تحقیق را تمامی کارکنان شرکت پتروشیمی زاگرس به تعداد ۴۰۰ نفر تشکیل دادند که بر اساس فرمول کوکران، حجم نمونه ۱۹۶ نفر تعیین شد. نمونه ها با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند‎.‎ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه استاندارد ۳۱ سوالی بود. به منظور ارزیابی کیفیت ابزار اندازه گیری، روایی محتوا، روایی سازه و پایایی پرسشنامه مورد بررسی و تایید قرار گرفت. برای تجزیه وتحلیل داده ها، در بخش آمار توصیفی از نرم افزار SPSS ‎ ‎و در بخش آمار استنباطی، به منظور آزمون فرضیه های پژوهش، از روش مدل سازی معادلات ساختاری با بهره گیری از نرم افزار SmartPLS ‎ ‎استفاده شد‎.‎یافته های پژوهش نشان داد که آمادگی کارکنان برای به کارگیری هوش مصنوعی، تاثیر مثبت و معناداری بر پذیرش هوش مصنوعی توسط کارکنان دارد. همچنین، پذیرش هوش مصنوعی توسط کارکنان، پذیرش هوش مصنوعی در سطح سازمان را به طور معناداری تقویت می کند. نتایج همچنین حاکی از آن است که پذیرش سازمانی هوش مصنوعی، نقش موثری در پذیرش اهداف توسعه پایدار ایفا می کند و در نهایت، پذیرش اهداف توسعه پایدار نیز تاثیر مثبت و معناداری بر عملکرد غیرمالی کارکنان در شرکت پتروشیمی زاگرس دارد‎.‎

کلیدواژه ها:

نگرش کارکنان ، هوش مصنوعی ، پذیرش هوش مصنوعی ، اهداف توسعه پایدار ، عملکرد غیرمالی‎.‎